Ophef in VS om Messias-verbod

Ophef in Tennessee, USA. Twee ouders hadden hun kindje Messias (Messiah) genoemd, maar konden het niet eens worden over de achternaam. Op de geboorteakte stond Martin, de achternaam van de moeder, en vaderlief wilde dat het McCullough zou worden, zijn achternaam. En wat doe je in de VS als twee liefhebbende echtgenoten die het even niet eens zijn met elkaar? Juist, naar de rechter.

Messias
Maar rechter Lu Ann Ballew oordeelde anders dan voorzien en ging niet in op de achternaam, maar op de voornaam van het arme kind: “Die naam is voorbehouden aan één iemand, en dat is Jezus Christus”. Tja, en de 762 jongens en 49 meisjes die eerder dit jaar deze naam kregen in Amerika. Om nog maar niet te spreken over de miljoenen Spaanstalige Amerikan die ‘Jesus’ heten.

Oplossing
Jaleesa Martin, de moeder in kwestie, vindt het belachelijk en gaat in hoger beroep. Volgens haar heeft iedereen het recht op eigen geloof en mag zij daarom de naam van haar kind bepalen en niemand anders. Wat het bepalen van een naam te maken heeft met vrijheid van geloof is ons niet helemaal duidelijk. Op veel plekken in de wereld is de benaming van een kind aan regels gebonden. Zo zijn in Nederland scheldnamen verboden (hoewel dat nog steeds kan leiden tot dubieuze schaamnamen) en in Duitsland worden duidelijke jongens- en meisjesnamen geëist.

Martin stapte bovendien zelf naar de rechtbank omdat ze wilde dat die een naam zou kiezen. En dat is precies wat de rechter deed, waarmee ze bovendien het probleem van het ruziënde stel oploste: het kindje heet nu namelijk Martin DeShawn McCullough. Allebei de achternamen in de naam, allebei de ouders blij moet Ballew gedacht hebben. Is het weer niet goed.