In Nederland wordt weinig aandacht besteed aan het privéleven van politici, ik was de eerste die mijn gezin betrok bij mijn verkiezingscampagne. Ik liet ze zien en horen in de filmpjes, ik wilde duidelijk maken aan het volk dat ik een gezin heb, dat mijn kinderen mijn inspiratiebron zijn, dat ik begrijp dat voor velen in ons land het gezin de hoeksteen van de samenleving is. Ik wilde mezelf portretteren als een familieman, in Amerika is dat heel normaal, ja, ik heb een beetje afgekeken bij Obama, die heeft ook een vrouw en twee dochters. In Amerika draait het allemaal om identificeren, kiezers moesten zich met mij kunnen identificeren, daarom liet ik ze mijn gezin zin. Ik was meer dan een politicus met weinig haar, net als miljoenen anderen had ik ook een gezin om voor te zorgen. Dat was mijn boodschap. En die heeft gewerkt.
Het valt natuurlijk net ongelukkig dat juist ik, de familiepoliticus, ga scheiden. Een op de drie huwelijken strandt, dus ook dit is exemplarisch voor Nederland. Het is nu mijn taak om voor gescheiden gezinnen een voorbeeld te zijn. De toekomst van mijn kinderen was de reden dat ik de politiek in ging, dat blijft zo. Misschien vraag ik Tineke, Benthe en Fane of ze weer willen figureren in mijn volgende campagnefilmpje. Schrijfster Carlijn Vis kruipt wekelijks ‘in de huid van’ iemand die in het nieuws is. Deze week Diederik Samsom naar aanleiding van het bericht dat hij, de man die zijn gezin bij zijn verkiezingscampagne betrok, gaat scheiden.
