Daten met Google Glass wordt het nieuwe Tinder

Binnenkort hebben we allemaal een Google Glass. Of een bril van een ander merk met dezelfde mogelijkheden – het duurt vast niet lang meer voordat Apple een witte uitbrengt. Vijf niet-voor-de-hand-liggende en oppervlakkige voordelen van de Google Glass op een rijtje.

Ik kreeg afgelopen week de bijzondere gelegenheid voor een paar minuten de Google Glass te proberen, en het was magisch. Binnenkort leven we allemaal in een sciencefictionfilm zoals die waren toen wij jong waren. Met de bril zag ik in de echte wereld ineens een klein computerschermpje, in mijn blikveld. Ik kon niet stoppen met naar de rechter bovenhoek van mijn blikveld te staren. Het schijnt dat als je eraan gewend bent, niet meer naar die rechter bovenhoek staart maar gewoon vooruit kijkt omdat je ogen vanzelf leren dat schermpje terloops waar te nemen. De eigenares van deze bril was de Amerikaanse Google-medewerkster Chara, ze droeg All Stars met de sterren uit de Amerikaanse vlag erop. Om de een of andere reden waren die heel toepasselijk. Zij zei dat ze in het begin hoofdpijn van de bril, maar sinds haar hersenen eraan gewend waren, kan ze het ding bijna dag en nacht dragen.

We zullen moeten wennen. Eerst verkeerde ik nog een paar dagen in de veronderstelling dat Google Glass bizar is, eng, raar, onpraktisch, dat hij nooit in gebruik komt, alle privacynormen schendt, er raar uitziet omdat we toch zeker niet in Startrek leven – net als u wellicht. Nu ik daar overheen ben, zie ik eigenlijk alleen nog maar voordelen. Ik zal er een paar noemen die u nog niet had bedacht:

Reallife verslag van alles
– Een van mijn vriendinnen en ik hebben de gewoonte om elkaar te vertellen hoe het op een feestje was waar de ander niet bij was. Dat gebeurt nu in de vorm van WhatsAppjes. Met de Glass zouden deze verslagen veel spannender worden: ik film gewoon alles en zij kijkt mee. Of andersom. Bovendien kunnen we meteen het profiel checken van iedere mogelijke leuke man of vrouw, zijn of haar hobby’s en Facebookpagina. Daten met een Google Glass op wordt sowieso het nieuwe Tinder, voorspel ik.

De zwemles is niet meer saai
– Langs het voetbalveld van mijn zoontje verveel ik me weleens. En voordat ik me ervoor ga schamen, kan ik u vertellen: ik ben niet de enige. Menige ouder zit met zijn smartphone of iPad voor zijn neus, of soms ‘ouderwets’ met de krant. Het nadeel: als er iets gebeurt op het veld (een doelpunt, een kind dat getroost moet worden) mis je het altijd nét. Met de Google Glass kun je het voetbal (hockey, zwemmen, et cetera) bekijken en tegelijk je Twitter-timeline.

Navigeren en googlen in de auto
– Op je telefoon kijken terwijl je autorijdt mag niet. Toch doe ik dat. En voordat ik me ervoor ga schamen: ik ben niet de enige. Met de Google Glass hoef je je in de file in elk geval niet meer zo stierlijk te vervelen. Hiervoor moeten de autoriteiten eerst ook nog even wennen aan de Glass, want vooralsnog willen ze ons verbieden ermee te rijden en is in Los Angeles de eerste boete uitgedeeld aan een Google Glass-eigenares die hem droeg in de auto.

Er hoeft nergens eimengsel aan te komen
– Als je een recept van een internetpagina wilt maken, heb je je laptop, tablet of telefoon nodig in de keuken, het liefst op het aanrecht, zo dichtbij mogelijk. Stel nu dat je niet zo’n enorm groot aanrecht hebt dat alles er altijd op past, zoals ik, en toch dat recept wilt maken, dan komt het plakkerige rauwe eimengsel waarmee je bezig bent altijd op het scherm terecht. Met de Google Glass hoeft er nergens eimengsel aan te komen.

Je blijft knap
– Het niet-onbelangrijke laatste voordeel: volgens deze universitaire studie is ieders beste kant van zijn gezicht de linkerkant. En het blokje van de Google Glass zit rechts. Dus is voor de buitenwereld vooral je beste kant van je gezicht nog goed te zien en de minder goede kant iets minder goed.

In dit filmpje vertelt Sergey Brin op TED waarom het goed is dat de Glass onze telefoonverslaving gaat vervangen: