Kamervoorzitter Van Miltenburg vindt anonieme bronnen ‘klagers zonder ballen’

Scheiße, journalisten van de Volkskrant hebben wéér zitten wroeten op het Binnenhof. Half december was ik al de lul, de functie van Kamervoorzitter zou een maatje te groot voor me zijn, acht fractievoorzitters deden anoniem hun beklag in de krant. Dus ik voor het kerstreces op hoge poten een afspraak met alle fractievoorzitters afzonderlijk aangevraagd, in het nieuwe jaar mochten ze recht in mijn gezicht zeggen wat ze van mijn werkwijze vonden.

En wat doen zij? De vakantie is nog geen dag voorbij of ze lullen verder met de pers.

“Anonieme bronnen in Den Haag” bevestigen dat ik eenieder individueel wil spreken, en daarbij lopen de klagers zonder ballen – want die zijn ver te zoeken als je dit soort zaken via de pers speelt – in de krant alvast vooruit op ons gesprek.

“Ze durft ons niet met zijn twaalven bij elkaar te zetten, ze doet het bilateraal.” Een andere fractievoorzitter zegt: “Haar insteek zal zijn: geef de verbeterpunten maar aan. Nou, dat zal ik doen.”

Ik weet niet wie je bent, maar: moet je doen. Kom maar op. Maar ik zal me ook uitlaten over jullie achterbakse gedrag, anoniem je beklag doen via de media is ronduit triest. Be a man en zeg het dan recht in m’n gezicht, in de gang, bij de koffieautomaat, in het toilet terwijl je je lippen stift of je riem dicht gespt wat mij betreft, het maakt me niet uit waar.

Geert Wilders mag dan een botte hork zijn, ik moet hem nageven dat hij samen met Bram van Ojik de enige is die kloten toont en mij persoonlijk aanspreekt op wat hem wel en niet bevalt aan mijn stijl.

Deze week is het eerste gesprek, ik ga net zo lang turven totdat ik weet wie die acht valse fractieleden zijn. In principe sta ik open voor hun kritiek, al staan ze 1 – 0 achter omdat ik er zelf om moet vragen. En ze me eerst naaien via de krant. Denk maar niet dat ik door één zo’n hypocriete stunt opstap, ik maak mijn termijn als Kamervoorzitter gewoon af, ze zullen het nog drie jaar met me moeten doen. En als ze vervelend zijn, kan ik altijd nog de krant bellen.

Schrijfster Carlijn Vis kruipt in de huid van mensen die in het nieuws zijn. Deze week Kamervoorzitter Anouchka van Miltenburg die wederom anonieme kritiek te verduren heeft.

Meer leuke content? Like ons op Facebook