De laatste duik van Avi Sengupta

The Mid-Atlantic Tough Mudder is een van de bekendste hinderniswedstrijden van Philadelphia.

Het is een kilometerslange hindernisbaan, waarop je met een team van vijf allerlei natuurlijke en kunstmatige moet zien te overwinnen. Aan een uitslag doen ze niet bij de Tough Mudder en tijden worden er ook niet bijgehouden – alles draait alleen maar om het bereiken van de finish.

Wanneer er in de vroege ochtend van 20 april 2013 een kleine dertienduizend deelnemers aan de start staan, fluit de wind de deelnemers om de oren. In afwachting van het startschot maakt zich een vreemde, opgefokte spanning meester van de wachtende deelnemers meester: de bomaanslag tijdens de Boston Marathon is een week geleden en Amerika is nog wat groggy van de dreun.

Het belooft een groot feest te worden
Het team van WebMechanix is te laat. Ze hebben afgesproken in de parkeergarage vlakbij te starten, maar niet alle teamleden zijn op tijd.
De start van 8:00 voltrekt zich zonder hen.
Een van hen is een gespierde, kale man met een rood-zwart gestreepte broek, een zwart shirt en een paar felgele sneakers aan zijn voeten.
Zijn naam is Avi Sengupta, hij en zijn collega’s mogen na lang delibereren starten met de middagploeg.
Avi was altijd een wat schriele jongen geweest, maar in zijn laatste jaar op de universiteit was zijn ielige gestalte plots rond en papperig geworden. Na het maandenlang stilzitten tijdens het schrijven van zijn scriptie, levend op een dieet van fast food en nog fastere drankjes, was Avi Sengupta een dikkerd geworden.
Hij woonde toen nog bij zijn ouders, Mita en Bijon, en bij zijn zusje Priyanka. Eten is bij de familie Sengupta meer dan een manier om in leven te blijven: het is een sociaal gebeuren.
Binnenkort trouwt Priyanka. Het belooft een groot feest te worden. Een groot feest met heel veel eten.
Inmiddels woont Avi al bijna anderhalf jaar op zichzelf. In die tijd is hij gaan trainen om zijn lichaam te stalen en om zich gereed te maken voor de Tough Mudder.
Bekenden zeggen dat hij een ander mens is geworden, maar Avi weet wel beter: alleen zijn lichaam is veranderd. Het vet van vroeger is spiermassa geworden, de met gel in model geplakte haren zijn afgeschoren.

Een pop uit de crashtest
Om 12:00 gaat het team alsnog van start.
Na ruim een halfuur arriveren de deelnemers bij een platform van waaraf ze in een kunstmatig bassin moeten duiken.
Avi springt met vijf andere deelnemers tegelijk in het ijskoude water.
Alle zes verdwijnen ze onder water.
Dan springen er weer nieuwe deelnemers.
En weer. En weer.
Avi Sengupta komt niet meer boven.

Zijn collega, De’Yonte, begint te roepen naar Avi’s goede vriend Sham, die nog op het platform staat.
‘Sham! Sham! Waar is Avi?!’
Sham tracht de aandacht te trekken van een lifeguard die de voortgang van de race in de gaten houdt.
‘Hey! Hey! Er is nog iemand onder water! Hey!’
De man vraagt of Sham het zeker wel zeker weet.
Of hij zich niet vergist.
Of hij hem niet gewoon niet het water uit heeft zien komen.
Uiteindelijk loopt hij weg, zichtbaar op zoek naar iemand die beter hulp kan bieden dan hijzelf.
En al die tijd zit op de rand van het bassin de duiker die de Tough Mudder-organisatie moet hebben ingehuurd voor noodgevallen als deze, werkloos en schijnbaar niet geïnteresseerd in de paniek om hem heen.
Zijn luchtflessen en flippers liggen naast hem.
Pas na meer dan acht minuten zien zijn collega’s Avi terug. Zijn levenloze lichaam hangt als een pop uit crashtests in de armen van een reddingswerker.

Niet veel later worden Mita , Bijon en Priyanka Sengupta opgewacht bij de ingang van het Inove Fairfax Hospital.
De persoon die ze door de elektrische deuren met uitgestoken hand tegemoet komt, draagt geen witte jas – het is geen dokter, maar een sociaal werker.
Sociaal werkers worden ingezet om mensen op slecht nieuws voor te bereiden, weet Priyanka.
Niet veel later staat vader Bijon oog in oog met het lichaam van zijn oudste kind.
Het is hem niet, denkt hij, het is hem niet.
De trouwerij van Priyanka gaat ondanks alles door.

Winnie en Teigetje
Net als het leven van de familie Sengupta, dat gaat ook door.
Bijon en moeder Mita houden de slaapkamer van hun gestorven zoon intact, als een kapel in zomaar een huis in zomaar een straat in Philadelphia.
Naast de deur ligt een stapeltje keurig gerangschikte Magic Cards waarmee nooit meer wordt gespeeld.
De knuffeldieren Winnie de Poeh en Teigetje staan op bed, herinneringen aan een jeugd die nog niet helemaal voorbij was.
Niemand weet wat er precies is gebeurd op het moment dat Avi Senguptas onder water verdween.

Bronnen: o.m. ‘A death at Tough Mudder’ op Outside Online.