Waarom het downloadverbod niets zal uithalen

Net nu bijna niemand meer muziek (want Spotify) of series (want Netflix) downloadt verklaart het Europese Gerechtshof en dus de Nederlandse regering illegale downloads verboden. In veel landen was dat al zo en daar worden desondanks volop digitale bestanden uitgewisseld. Zo’n verbod is niet te handhaven en zal dus een dode letter blijken te zijn in de Nederlandse wet, hoewel die het begrip downloaden niet eens kent.

Dat verbod komt er niet vanwege het idealistisch streven van rechthebbers van muziek- of filmwerken maar omdat een aantal fabrikanten van gegevensdragers (denk aan DVD’s, harde schijven) niet meer mee wil betalen aan de thuiskopieheffing, die daar sinds enkele jaren op wordt geheven. Het gaat hier dus om de winst van, zeg maar, Philips, en niet om het inkomen van schrijvers, muzikanten of filmmakers. Die kunnen nog steeds fluiten naar hun centen, ondanks hardnekkige pogingen van Stichting BREIN om dat te veranderen. Sterker, omdat een deel van de thuiskopieheffing niet rechtsgeldig blijkt komt er straks minder geld binnen.

Voor de ‘gewone’ downloader zal er komende tijd waarschijnlijk niet veel veranderen. Het is nog maar een aantal weken geleden dat de blokkade van The Pirate Bay door een Haagse rechtbank werd opgeheven en de meeste torrentsites zijn statutair gevestigd op plekken in de wereld waar men het minder nauw neemt met internetwetgeving. Die blokkade van The Pirate Bay bleek trouwens in de praktijk niet eens te werken: de site bleef via achterdeurtjes continu bereikbaar. Je kan nu eenmaal niet in Nederland zaken regelen die op wereldschaal spelen.

Handhaving van het downloadverbod zal in de praktijk onhaalbaar zijn, tenzij staatssecetaris Teeven bereid is Nederland van de rest van de wereld af te sluiten en dat zal hij, dunkt ons, niet willen. Stichting BREIN heeft ook al laten weten dat het zijn strategie niet zal wijzigen: ze blijft haar pijlen richten op handelaren en niet op gebruikers. Probleem blijft natuurlijk dat door de aard van alle sharingssites veel gebruikers zowel ontvangers als verdelers van (nu) illegale bestanden zijn.

Over faciliteren gesproken: juist vanmorgen ontving ik van mijn internetprovider Ziggo een vrolijk schrijven, ouderwets via Tante Pos. Daarin staat dat mijn up- en downloadsnelheden (’Gratis!) drastisch worden verhoogd. Voor het verzenden van email of het lezen van tekstwebsites heb ik die hoge snelheden niet echt nodig. Wel bijvoorbeeld voor streaming video, een grote bron van auteursrechtenschending. Of voor het binnenhalen van bestanden die nu ook in Nederland met recht illegaal mogen (moeten) heten. Ik mag niet aannemen dat de internetproviders zich straks gaan (of moeten) bemoeien met de aard en inhoud van mijn online-activiteiten.

Meer leuke content? Like ons op Facebook