Oud-nieuwslezer en omroeppionier Frits Thors (104) overleden

In zijn woonplaats Laren (Noord-Holland) is gisteren oud-nieuwslezer en omroeppionier Frits Thors overleden. Dat meldt zijn familie. Frits Thors werd 104 jaar oud.

Thors begon zijn carrière al in 1928, toen hij als enthousiast radioamateur werd aangenomen bij de AVRO. In de eerste jaren werkte hij als assistent-redacteur bij de Radiobode. Later, vanaf 1934, stoomde hij door tot radio-omroeper en presenteerde hij diverse muzikale radioprogramma’s.

In 1941 zei hij de radio tijdelijk vaarwel. Als een van de weinige omroepmedewerkers in Nederland weigerde hij zijn medewerking aan de gelijkgeschakelde Nederlandsche Omroep. De overeenkomst die de omroepen met de Duitse bezetter had gesloten, druiste tegen zijn principes in. In de oorlog verdiende hij zijn geld met de handel in papiertouw. Een vetpot was het niet, maar hij moest wat.

Radio Herrijzend Nederland
Eind 1944 werd zuidelijk Nederland bevrijd. Vanaf het Philipsterrein in Eindhoven begon de nieuw opgezette omroep Radio Herrijzend Nederland met uitzenden. De omroep had als doelstelling het bevrijde deel van Nederland op de hoogte te brengen van ‘het ware nieuws’, zonder Duitse propaganda, en het nog bezette deel van ons land te voorzien van bemoedigende woorden. Frits Thors werd een van de drijvende krachten achter deze omroep. Hij deed als radioverslaggever en amateurfilmer verslag van diverse historische gebeurtenissen rond de bevrijding. Zijn beelden van de terugkeer van de prinsesjes naar Nederland (1945) staan in ons collectieve geheugen gegrift.

Na de oorlog werkte Thors korte tijd voor de BBC in Londen en CBC in Montréal. In 1948 keert hij terug naar Nederland en werkt, tot 1964, als chef Internationale Dienst en chef Nederlandse dienst bij De Wereldomroep.

Het Journaal
Landelijke bekendheid kreeg Frits Thors als nieuwslezer. Van 1965 tot 1972 presenteerde hij het NOS Journaal, dat tot 1969 het NTS Journaal heette. Velen zullen zich hem herinneren als de man met het onberispelijke witte kapsel en de dikke hoornen bril.

In het boek Omroep in Nederland schrijft Henri Beunders: “Thors was destijds een van de populairste Nederlanders. Bij zijn afscheid in 1972 werd veel gespeculeerd over het geheim van zijn roem. Zijn haar – ‘Witte de Wit’ werd hij genoemd –, zijn keurige spraak die hem een prijs opleverde van de vereniging van slechthorenden en zijn vertrouwenwekkende ouderdom die als ‘een kalmeringsmiddel’ werkte. ‘Wat er in de wereld ook gebeurt, het komt tot ons door Frits Thors en wordt tot herkenbare, overzichtelijke en invoelbare proporties teruggebracht,’ schreef televisicriticus Jan Bank in 1972.”

In 1972, na ruim zeven jaar het Journaal te hebben gepresenteerd, ging Frits Thors met pensioen.

Frits Thors woonde tot op zeer hoge leeftijd zelfstandig, maar met ondersteuning, in Hilversum. De laatste anderhalf jaar van zijn leven bracht hij door in het Rosa Spier Huis in Laren. Vorig jaar keek hij nog eenmaal terug naar zijn allerlaatste uitzending als nieuwslezer.

Teruglezen: het laatste interview met Frits Thors, gepubliceerd op 29 april 2013: ‘Beatrix is voor mij nog steeds Trixie’