‘Grootste justitiële manipulatie ooit’ in zaak Baybaşin

Tapgesprekken van de Koerdische drugshandelaar Baybasin zijn massaal vervalst. Dat zegt althans Ton Derksen, ex-hoogleraar wetenschapsfilosofie, die eerder Lucia de Berk vrij kreeg. Geintje van de Turken die Baybasin achter de tralies wilden hebben. Hoe gaan we zijn gelijk bewijzen?

De kwestie Hüseyin Baybaşin: een Koerdische zakenman die in drugshandel zat. Baybaşin had zijn handel, zegt hij, met instemming van de Turkse geheime dienst. Maar nadat hij ging werken voor de Koerdische afscheidingsbeweging PKK verloor hij de protectie van Turkije. Baybaşin wam naar Nederland als vluchteling, een uitleveringsverzoek van Turkije werd geweigerd, maar in 1998 arresteerde Nederland hem. Levenslang was het gevolg.

Advocate Adèle van der Plas streed te vuur en te zwaard voor Baybaşin. Hij is erin geluisd door een Turks-Nederlands complot. Zij verbindt daar een tweede complot aan: Nederland werkte mee vanwege chantage door Turkije dat beschikt over bewijzen van kindermisbruik door Joris Demmink.

Van der Plas, die een herzieningsverzoek bij de Hoge Raad heeft lopen, krijgt nu steun van Ton Derksen, ex-hoogleraar wetenschapsfilosofie te Nijmegen. Hij onderzocht zowel technisch als taalkundig, circa honderd van de 6.000 telefoontaps die in de rechtszaken van Baybaşin zijn gebruikt. Nagenoeg alles is gemanipuleerd, meent hij.

Verknipt Bewijs heet zijn boek, dat hij hedenmorgen met een interview via de Volkskrant mocht lanceren. Met direct, zonder direct bewijs, een beschuldiging: “Justitie in Nederland werkte innig met Turkije samen om Baybaşin achter de tralies te krijgen.”

Dus ook Demmink? In die val trapt Derksen niet: geen spat bewijs, niet nog een wankel complot eraan verbinden waardoor zijn bewijs van het eerste complot omver gekegeld kan worden als Demmink vrijuit gaat.

“Vertalingsgesjoemel” noemt hij het geknoei met bandjes, willens en wetens opgezet door Nederlandse agenten met scoringsdrift waarvan gebruik is gemaakt door de Turken. Tolken vormden hun belangrijkste agenten.

Derksen is niet de minste. Hij leverde belangrijke bijdragen aan het onderuit kegelen van de ‘bewijsvoering’ inzake Lucia de Berk, met uiteindelijk rehabilitatie tot gevolg. Hij poogde dit kunstje vervolgens te herhalen met de Deventer moordzaak, waarin hij na onderzoek op 33 leugens kwam. Voorlopig zonder vervolg.

Nu is er een welles-nietes situatie. Israëlische en Amerikaanse tapspecialisten, alsmede Ton Broeders van het Nederlands Forensisch Instituut en hoogleraar computerbeveiliging Bart Jacobs bogen zich over de bandjes. Ze vonden te weinig noemenswaardig geknoei om de commissie rechterlijke dwalingen (CEAS) de zaak te laten heropenen.

Broeders deed volgens Derksen flutonderzoek en Jacobs heeft geen sjoege van telefoontaps. Jacobs op zijn beurt zegt dat Derksen zelf manipuleert om tot gekleurde conclusies te komen.

Wat te doen? Hier lijkt een mooie oplossing voor in het verschiet te liggen. Zet die telefoontaps online en geef ze aan the crowd. Behalve heel veel grappen en de meest idiote gevolgtrekkingen die dit tot gevolg zal hebben, zal er ook serieus onderzoek gedaan kunnen worden.

Want je kunt dit geen welles-nietes kwestie laten blijven…

(foto: protest voor Baybasin bij de gevangenis in Vught in 1999)