Blanco stemmen of niet stemmen? Een fout blijkt zo gemaakt

Bent u een 63-procenter? Een schaamteloze niet-stemmer? De kans is groot, pak hem beet 63%. En welk signaal gaf u ermee af? Het gaat nogal ver om voor een statement je dure democratische plicht op te geven, toch? 

Eerder schreef ik al eens over de smoesjes om niet te hoeven stemmen. Geen enkel excuus was goed genoeg schreef ik toen. Want er is een alternatief voor thuisblijven, namelijk blanco stemmen.

De blanco stem is geen zwaktebod, in zekere zin is het de meest nobele vorm van electoraal gedrag. Kenbaar maken dat je het niet eens bent met de gang van zaken, maar toch de straat op, in de rij staan, het stemhokje in en een leeg papier in de container laten zakken. Thuisblijvers zijn ongrijpbaar, onpeilbaar, niemand kent hun motieven. De blanco stem is echt protest, zonder de democratische rechten en morele plichten te verwaarlozen. 63% van Nederland moet zich schamen.

De praktijk
Op het station, na mijn werk, liep ik naar het stemhok, ik ging het doen. 25 minuten moest ruim voldoende zijn om mijn mening kenbaar te maken voordat ik een aansluitende trein moest hebben. Dat bleek naïef. De 37% die wel ging stemmen, stond in zijn geheel op Utrecht Centraal om een uurtje of zes. De rij was ontmoedigend lang.

Ik moest kiezen: stemmen en mijn aansluiting missen, of mijn democratische plicht doen. Ik koos voor de trein. Ik koos voor alles wat ik verwerpelijk vind. De smoes? Ik moest naar een verjaardag en ik was al laat. Alle hooghartige ideeën over democratie ten spijt had ik mijzelf toch in de situatie gemanoeuvreerd die ik zo veracht. Mijn omissie gaat op de grote oninterpreteerbare hoop van niet uitgebrachte stemmen door luilakken en fopdemocraten. Zo snel kan het gaan.

De electorale zonde knaagt aan mij, en boetedoening is op zijn plaats. Ook voor u. Bent u ook een teleurgestelde kiezer, maar dan vooral teleurgesteld in uzelf? Deel in de schaamte en beter uw leven door een volgend keer blanco te stemmen. Een fout blijkt snel gemaakt.