De opgestoken middelvinger van een Antwerpse Robin Hood

Tijdens de zomermaanden schrijft Ann De Craemer wekelijks iemand een brief. Dat kan een bekende Nederlander of wereldburger zijn, maar ook een nobele onbekende of toevallige passant die een indruk achterliet. Deze week: de Vlaamse ‘bonnenman’.

Beste Norbert Verswijver,

In Nederland bent u onbekend, dus laat mij u kort voorstellen aan onze noorderburen. U bent 66 jaar. U woont in Merksem, een district van Antwerpen. Als u de media haalt, zie ik op uw hoofd altijd een hoed zoals Robin Hood die ooit droeg. Dat is ook precies hoe u zichzelf omschrijft: de ‘Robin Hood van de food en de non-food’. In Vlaanderen bent u echter vooral bekend als ‘de bonnenman’.

U wacht tot u in de promotievoorwaarden van winkelketens het kleinste foutje kan vinden en slaat dan uw slag. Met een karrenvracht bonnen stapt u een winkel binnen, waarna u bewijst dat u de naam Robin Hood niet gestolen heeft: u schenkt de ‘gekochte goederen’ aan een goed doel. Zelf beschouwt u uw ‘strooptochten’ als een kruistocht tegen marketing. ‘Eigenlijk ben ik tegen kortingbonnen’, zegt u. ‘Vaak wordt eerst de prijs verhoogd, maar wordt dan een kortingsbon gegeven. Later worden er geen bonnen meer gegeven, maar de prijsverhoging blijft. Marketing is eigenlijk oplichting.’

U heeft al enkele memorabele wapenfeiten op uw naam geschreven. Zo nam u in 2007 in warenhuis Match op de Bredabaan in Merksem voor 6.000 euro diepvrieskervel mee naar huis, betaald met vijf eurocent en een paar honderd bonnen. U heeft uw zak met bonnetjes aan de kassa afgegeven,
 er vijf eurocent bijgelegd en gezegd: ‘Ik denk dat het juist is.’ In 2010 sloeg u toe in de MediaMarkt aan de Antwerpse De Keyserlei, waar u 500 autoradio’s kocht, elk ter waarde van één euro. Een jaar later plaatste u een bestelling voor 200.000 euro aan parketvloer bij Home Market in Schoten. U deed dat met massa’s bonnen en 25 euro cash.

U wacht nog steeds op uw levering, maar om het parket is het u natuurlijk niet te doen. Het weekblad Humo omschreef u ooit als ‘de man die winkelketens tot wanhoop drijft’. U wil de zwaktes in hun schreeuwerige promovoorwaarden aanklagen, en gewoon nemen en uitdelen wat u, volgens de gaten in hun wetten, eigenlijk toekomt.

Er zijn mensen die u daarom vervelend vinden, of een zeur, of zelfs een dief, maar ik ben het niet met hen eens. Ik vind u geweldig. Zeker nu, in tijden waarin steeds meer mensen zich terecht ergeren aan de riante lonen van marketeers en managers, verdienen uw acties aandacht. U bent de opgestoken middelvinger aan de wérkelijke graaiers van deze tijd, die hun zakken geld alleen voor zichzelf houden. Ik denk aan supermarktketen Delhaize, die vorige week bekendmaakte in België 2500 banen te zullen schrappen. Delhaize herbekijkt ook de loon- en arbeidsvoorwaarden van het personeel, en stoot mogelijk veertien verlieslatende supermarkten in eigen beheer af. De werknemers protesteerden, en hun verontwaardiging groeide nog toen bleek dat Delhaize de afgelopen maanden in totaal 19 miljoen euro uitdeelde aan vertrekkende managers.

U zou dus, volgens sommige winkelketenbobo’s, een dief zijn? Absoluut niet. Vorig jaar kondigde u aan dat u met uw acties zou stoppen, maar gisteren haalde u opnieuw de  kranten omdat u binnenkort uw grootste slag ooit wilt slaan: u bent van plan om voor 1 miljoen euro bonnen in te wisselen. Wat u zal ‘kopen’, en waar en wanneer, dat weten we nog niet. Maar u heeft er vertrouwen in: ‘Ik zal in het bijzijn van een deurwaarder de zak met bonnetjes afgeven. En ik heb mijn huiswerk bijzonder goed gemaakt. Eén keer heb ik me misrekend in mijn carrière, en ik kan u garanderen: dat gebeurt niet opnieuw.’

Ik duim voor u. Ik hoop dat het lukt. Als gisteren werd aangekondigd dat honderd topmanagers van ABN Amro zomaar een salarisverhoging van 20 procent krijgen, dan weet ik wel wie de wérkelijke dieven van deze tijd zijn.

U, beste Norbert Hood, bent het in elk geval niet.

Groet van een Vrolijke Volgeling,

Ann De Craemer