Hoera! De superprovincie Noordvleugel is dood

Een pijnlijke nederlaag vandaag voor minister Plasterk. Het overleg over de eerste superprovincie (van in totaal vijf) is stukgelopen toen bleek dat zelfs de meest geliefde oppositie geen brood ziet in het project. Terecht.

De superprovincie is typisch zo’n voornemen waar niemand voor is en waar werkelijk alles fout aan is.

De superprovincie past in de ideale wereld van Plasterk waar overheidsinstanties niet groot genoeg kunnen zijn. Een goede gemeente is voor de minister een gemeente waar minimaal 100.000 mensen wonen (al moeten er 20 dorpen voor samengevoegd worden) en een goede provincie moet door kunnen gaan voor een klein land, waar de burger geen enkel gevoel mee heeft. Dat alles onder het motto van de efficiëntie, uiteraard. De ellende is nu juist dat iedereen, behalve de minister, weet dat de grootte van een organisatie hand in hand gaat met de mate van bureaucratie. Als het aan Plasterk ligt wordt Nederland een paradijs voor de paarse krokodil – de gewone man vindt één wolf in Ootmarsum al eng.

Verschrikkelijke naam
Die naam ook. Terwijl je van je stoel valt, breekt je klomp omdat iemand er met stomheid op slaat: Noordvleugel. Al is het maar een werktitel, het tekent de zielloosheid en onzaligheid van het plan. Niet alleen klinkt het als een gevangenissoap, het slaat ook nog eens nergens op. Utrecht, een van drie beoogde slachtoffers, is de meest centrale provincie van Nederland. Niet in de buurt van het noorden en verder van ‘s lands vleugel kun je ook niet komen. Noord-Holland. de meest noordelijke van de drie, is pas de op twee na noordelijkste provincie van het land. Zelfs ‘Een beetje naar links hangende bovenbuik van Nederland’ was een betere naam geweest.

Vreemde samenstelling
En dan het fantasieloze samenraapsel dat Noordvleugel (ik ben in staat bovenstaande alinea te herhalen om het punt nog eens in te wrijven) is. Noord-Holland is heus niet zo’n gekke provincie, maar cultureel en historisch zou het beter passen bij Zuid-Holland dan bij Utrecht en Flevoland. Dat zou nog een verdedigbaar plan zijn. Met Utrecht is niet veel mis, goed volk in mooie stadjes: daar wil iedereen wel mee. Maar wat hoe dan ook onverdedigbaar is, is Flevoland bij enig andere provincie op de mouw te spelden. Niets ten nadele van de Flevolanders, maar hun woonplek is niet bepaald een baken van cultuur of historie. Geen punt, Flevoland schrijft haar eigen geschiedenis vanaf de eerste zandzak die in de Zuiderzee is gegooid, daar moet zij vooral de tijd voor krijgen. Het is alsof je een kleuter in het examenjaar zet om klassen samen te kunnen voegen. Zonder enig waardeoordeel, moet ook worden geconstateerd dat de Flevolanders er opvattingen over ruimtelijke ordening op nahouden die niet stroken met de oude landen waar zij mee samengevoegd moet worden. Hoe kun je dat nu fuseren met culturele bolwerken waar al honderden jaren geschiedenis wordt geschreven op alle fronten? Waar oorlogen zijn uitgevochten, de grootste schilders ter wereld hun beste werken maakten, wetenschappelijke doorbraken zijn geforceerd, basilieken zijn opgetrokken en straten nog met kasseien belegd zijn?

Superopgelucht
U zult begrijpen dat ik opgelucht ben dat het plan (voorlopig) is doodverklaard en naar het politieke kerkhof der gesneuvelde plannetjes wordt verwezen. Ik dans opgelucht op haar graf en misschien danst zelfs de minister, die ooit minister van cultuur was, wel stiekem met mij mee.