Het Duitse supertalent dat met Özil speelde en als Syriëstrijder stierf

Het eerste leven van Burak Karan eindigde op 29 maart 2008. Die dag speelde hij voor het laatst met het tweede elftal van Alemannia Aachen.
Een van zijn medespelers die dag was Lewis Holtby – tegenwoordig sterspeler van Tottenham Hotspur.
De tegenstander was SV Bergisch Gladbach.
Burak Karan werd twee minuten voor tijd gewisseld.
En dat was dan dat.
Ooit was Burak Karan wat ze wel een ‘supertalent’ noemen. Met supertalenten loopt het zelden goed af – zij zullen nooit de verwachtingen overtreffen, als ze er al ooit in de buurt komen.

Salafisten in Wuppertal
Karan speelde in de jeugd van verschillende Duitse topclubs voor vertegenwoordigende elftallen. Zijn medespelers heetten Mesut Özil en Sami Khedira. Een van zijn beste vrienden was ook voetballer. Zijn naam? Kevin-Prince Boateng.
De toekomst van Burak en zijn vrienden liet zich aanzien als een zonnige stranddag in juni.
In 2008 maakte hij zijn laatste transfer: van Hannover 96 vertrok Burak naar Alemannia Aachen. Nauwelijks in Aken gearriveerd, scheurde hij zijn kruisband.
Een halfjaar later – hij was net weer fit – scheidde hij uit met voetbal.
Waarom? Niemand die het wist.

Vanaf het moment dat hij geen voetballer meer was, bracht Burak Karan almaar meer tijd door in de moskee van zijn woonplaats Wuppertal. Daar, tussen de gebeden door, broeide iets: je zou het niet zeggen, als je de naam Wuppertal hardop uitspreekt, maar in de moskee van Burak Karan radicaliseerde een groepje in het leven teleurgestelde moslimjongens tot radicale salafisten.
Leiders van de groep waren de broers Emrah en Bunyamin.
Bunyamin zou later sterven in Pakistan sterven bij de aanval van een Amerikaanse drone en Emrah werd gearresteerd wegens een Al Qaida-lidmaatschap.
In 2010 werden bij een grote anti-terreuractie een paar van die jongens opgepakt. Ze zouden voorbereidingen hebben getroffen voor een terroristische aanslag in Duitsland.
Burak Karan werd niet vervolgd.

Daarna trad de stilte in.

Abu Abdullah al-Turki
Eind 2013 eindigt het tweede leven van Burak Karan in Syrië, in een buitenwijk van Homs. Volgens zijn broer Mustafa, die de eer van zijn broertje vertegenwoordigt in de ranzige kolommen van Bild Zeitung, heeft Burak juist vier maanden door het Turks-Syrische grensgebied gereisd om hulpgoederen uit te delen.
Een Youtube-filmpje van 22 oktober 2013 suggereert iets anders: te zien is hoe een naamloze groep islamisten zich aan de wereld presenteert.
Ook Burak Karan staat ertussen. Hij poseert met een machinegeweer en wordt genoemd bij zijn nieuwe naam: Abu Abdullah al-Turki.
‘Abu Abdullah al-Turki is bereid te vechten als een leeuw,’ zegt een van de leiders trots.

Later schrijft Kevin-Prince Boateng (toen nog AC Milan, inmiddels Schalke 04) op Twitter: ‘R.I.P. mein Bruder Burak K!! Ich werde unsere Zeit niemals vergessen, du warst ein wahrer Freund!!’