Kim Jong-un is niet meer dan een stroman

De normaal zo energieke dictator van Noord-Korea is al een maand niet in het openbaar gezien. Heeft hij inderdaad last van ‘ongemakken’? Volgens hooggeplaatste Noord-Koreanen die het land zijn ontvlucht, is Kim Jong-un tegenwoordig niet meer dan een stroman, en is er een hele andere groep aan de macht in de compleet geïsoleerde staat.

Hedonistische ongemakken
Verschillende bronnen melden dat de dictator inderdaad in het ziekenhuis ligt. Hij zou stressfracturen in beide enkels hebben opgelopen als gevolg van zijn snel toenemende gewicht en drukke schema. Kim Jong-un, die zich te buiten schijnt te gaan aan vette Zwitserse kazen, drank en sigaretten, overbelastte zijn enkels tijdens zijn drukke tourschema langs ’s lands legerbasissen en fabrieken. Naar verluidt draagt hij bij publieke verschijningen schoenen van Cubaanse makelij voorzien van plateauzolen ter compensatie van zijn geringe lengte, die hem het lopen verder bemoeilijken.

Stroman
Toch is daarmee de kous niet af. Volgens Jang Jin-sung, een gevluchte Noord-Koreaan die een hoge positie bekleedde bij de inlichtingendienst van het regime, is Kim Jong-un namelijk niet meer dan een stroman van de daadwerkelijke machthebbers. Vorig jaar, ging volgens Jang de macht definitief over in handen van het Departement van Organisatie en Begeleiding, een groep machtige overheidsfunctionarissen, toen zij erin slaagden de oom van Kim Jong-un, een rivaal van het departement, te executeren.

NKOREA-POLITICS-DEFENCEKim Jong-un brengt een bezoek aan het nationale leger

Het Departement van Organisatie en Begeleiding had volgens Jang sinds de jaren ’90 al praktisch de macht in handen. Belangrijk verschil met nu is echter dat Kim Jong-il, de vader van de huidige dictator, het departement had opgericht en daarmee verzekerd was van hun loyaliteit tijdens zijn heerschappij. Nu hij overleden is, en zijn zoon het stokje tracht over te nemen, valt de steun van het departement aan hem weg.

Brengt de toekomst revolutie?
Er is dus de nodige frictie binnen de Noord-Koreaanse top, die volgens gevluchte inwoners op korte termijn zal leiden tot de val van het regime. De combinatie van politieke instabiliteit, een zwakke economie en de geleidelijk groeiende aanwezigheid van buitenlandse markten in Noord-Korea – buitenlandse goederen worden op steeds grotere schaal op Noord-Koreaanse zwarte markten verkocht – luidt volgens hen het einde van de totalitaire staat definitief in.

Niet alle Noord-Korea-experts zien de toekomst van de stalinistische natie op korte termijn veranderen. Volgens de sceptici is het regime bereid dusdanig hard tegen het eigen volk op te treden dat een succesvolle revolutie van binnenuit een kleine kans van slagen heeft. Buitenlandse interventie is volgens hen al even onwaarschijnlijk omdat het land over een nucleair arsenaal beschikt.