Waarom Adobe niet meer laat zien wat het verzamelt

Bij de Amerikaanse firma Adobe zijn ze behoorlijk naïef: de grootste leverancier van ebookbeveiliging ter wereld denkt het mega-afluisterschandaal van eerder deze maand de kop in te drukken door voortaan de informatie die het van uw computer haalt versleuteld te verzenden. Dan kan dus helemaal niemand het meer controleren.

Adobe raakte in wereldwijde opspraak omdat het via de nieuwste versie van zijn ebook-software allerlei informatie naar het hoofdkantoor in Amerika bleek te sturen: niet alleen over de met DRM-beveiligde boeken, maar ook over andere ebooks en misschien wel over de inhoud van de hele harde schijf van een gebruiker. Dat gebeurde bovendien onversleuteld zodat handige jongens (en daar zijn er veel van op het internet) gewoon konden meelezen. Een absurde vorm van privacyschending dus.

Ook voor Nederlandse digitale lezers was die onthulling van groot belang. De meeste bibliotheken gebruiken DRM-beveiliging op de boeken die zij uitlenen en een Adobe-account is vereist. Het DRM-slot op de deur zit bijvoorbeeld ook op de boeken van online-boekwinkel Kobo, die onlangs is gaan samenwerken met Bol.com, de grootste ebook-verkoper van dit land. Met andere woorden: Adobe kon dankzij zijn slimme software een kijkje nemen op vele tienduizenden Nederlandse harde schijven, wellicht (wie zal het zeggen) op zoek naar illegaal gedownloade ebooks.

Adobe ontkende uiteraard eerst alle aantijgingen (‘privacy is het belangrijkste doel van ons bedrijf’, u kent dat wel) maar heeft deze week toch een nieuwe versie van zijn beveiligingssoftware uitgebracht, waarmee het impliciet de ‘fout’ toegaf. Belangrijkste verschil met de vorige: de gegevens die verzameld zijn worden nu versleuteld naar Amerika gestuurd. Die versleuteling is, voorzover valt na te gaan, nog niet gekraakt, al zal dat ongetwijfeld niet heel lang meer duren. Tot die tijd weet eigenlijk niemand wat Adobe precies verzamelt en dat is eigenlijk een nog onaangenamere wetenschap dan voorheen. Moeten wij Adobe nu wel of niet vermijden. Wij kiezen voorlopig voor het eerste.

Nu is het een volstrekte illusie om te denken dat er nog restjes privacy in onze huiskamers zijn overgebleven. Wie bijvoorbeeld Netflix kijkt wordt onderworpen aan een bijna absurd diepe analyse van zijn kijkgedrag. Niet alleen wanneer u kijkt en wat, maar ook hoe vaak u pauzeert en weer van het toilet terugkomt. Dat bedrijf is er zelfs volstrekt open over: het gebruikt die gegevens om de respons op nieuwe series te meten en wie weet voor wat nog meer.

Meer leuke content? Like ons op Facebook