Plan van aanpak

Bert Maalderink, notoir kritische Plan van Aanpak-watcher van de NOS, stelde de vraag der vragen en Guus Hiddink nipte van zijn kopje KNVB-koffie.

“Je hebt wel gezegd wat er allemaal niet goed is gegaan, maar hoe ga je dat nu precies veranderen?”
Guus zette secuur zijn kopje terug en zei toen: “Nou, door eerst aan die jongens te appelleren, en hun taken duidelijk te maken.”

Dat was Guus’ plan van aanpak: duidelijk iedereens naam zeggen en daarna de wedstrijdbespreking doen.

Hoop
Wat bleek: de taken waren sowieso al duidelijk, het zat ’m in de uitvoering, die deugde niet. Dus daar gingen Guus en Danny en Ruud nu extra op letten. Guus sprak als een schrijver wiens definitieve Word-bestand nog Nobelprijswaardig leek en die, nu het boek in de winkel lag, geschrokken was van alle spelfouten.
Guus kondigde bovendien ‘een paar impulsen’ aan.
“En wat is dat dan?” vroeg Maalderink.
Het ging om nieuwe spelers, die speeltijd kregen.
De nieuwe jongens waren er bij de vorige wanprestaties niet bij, dus dat leek nog best op een plan van aanpak. Wie zijn voordeur dit keer wel goed geschilderd wil hebben, belt een andere schilder.
Of Guus zelf nog wat anders ging doen, vroeg Bert.
Nu ging het komen, want er moest iets veranderen: slapen in het Eftelinghotel, de training uit handen geven aan vier commando’s of uitsluitend nog links stemmende spelers opstellen. Wat zou het worden?
Hiddink: “We zullen ze de beelden laten zien, wat we altijd doen, om het anders aan te pakken.”
Dit klonk briljant: hetzelfde doen om het anders aan te pakken. Guus Hiddink, filosoof te Zeist: wie alles anders wil aanpakken, moet doen wat hij altijd doet.
Bert Maalderink was er stil van. Zijn ‘Ja’ kwam er nogal aarzelend uit.
Of Hiddink dacht dat het ging lukken? Nu wel?
“Dat hopen we van harte ja,” zei Hiddink. Ook dat was een mooie, eerlijke zin, die de functie van bondscoach daarmee voor eens en voor altijd terugbracht tot een soort indianenopperhoofd dat zijn stam laat dansen in de hoop dat het wil gaan regenen. Gaat het regenen, dan hebben de goden hun gedanste verzoek gehoord. Blijft het droog, dan moet er in de centrale tipi een plan van aanpak worden opgesteld.

Daarna informeerde Maalderink nog even naar de discipline. Het gaat vaak over de discipline sinds Guus de baas is. Als je de insinuaties van journalisten rond Oranje mag geloven, is Hiddink de begeleider van een reizend groepje moeilijk opvoedbare jongens, die hotelkamers verbouwen, hoeren bestellen alsof het sushi is en door elkaar heen praten aan tafel.
Volgens Guus was de discipline tegen het licht gehouden.
Verder dan iemand die op slofjes aan het ontbijt had gezeten, waren ze niet gekomen.
(Wie was dat, die rebel met die slofjes? En wat voor slofjes waren dat? Van die dikke, warme met een dierenkop bij de tenen? Welke onderzoeksjournalist pakt deze handschoen op?)

Energieke reactie
Tot slot bleek dat Guus de leidende jongens had gebeld. Bij Van Persie was hij zelfs langs geweest.
Ze hadden het over dingen gehad.
En er was wat uitgekomen.
Wat dat precies was, werd niet duidelijk.
Maar Guus zou zijn verstand en zijn gevoel erop loslaten, beloofde hij.
Er was in elk geval al ‘energiek op gereageerd’.
En als het allemaal mis zou gaan tegen Letland, vroeg Valentijn Driessen van De Telegraaf.
Dan stopte Guus ermee.
Op die mededeling werd ook heel energiek gereageerd.