Daniëlle Hoogendoorn: ‘Kunst moet wrijven, niet pleasen’

HP/De Tijd Expo geeft jonge kunstenaars een podium om hun werk te tonen. Waarom? Omdat er veel moois wordt gemaakt én om uw ogen te verwennen. Deze week: Daniëlle Hoogendoorn uit Amsterdam.

Daniëlle Hoogendoorn (Nieuwerkerk aan den IJssel, 1990) studeerde in 2014 aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht, afstudeerrichting: Fine Arts. Hoogendoorn woont en werkt in Amsterdam.

Over haar werk
“Als ik begin met schilderen, moet ik me verbonden voelen met de onderwerpen in mijn schilderijen. Ik heb een grote beeldbank aangelegd met alles wat ik tegenkom en wat me aanspreekt. Van konijnen tot tuinkabouters en luchtbedden. Op de raarste momenten kom ik op ideeën en die schrijf ik dan op. Soms midden in de nacht, overal liggen losse briefjes en mijn telefoon staat vol met notities. Als ik dan een leuk idee heb, begin ik met schilderen. Het liefst werk ik dan in een ruimte vol lege doeken. Dan werk ik uren door zonder besef van tijd. Op de academie noemden ze me dan ook wel eens de ‘schildermachine’. Ik begin meestal met een helder plan over compositie en onderwerp maar het beeld wordt echter nooit zoals ik het in mijn hoofd had, omdat de onderwerpen in het doek vaak onverwachts een dialoog met elkaar aangaan of veranderen in het proces. Ik combineer meerdere technieken op het doek, delen worden realistisch uitgewerkt en andere delen teken ik met verf. Juist dit contrast levert vaak spannende stukken op.”

“Dieren zijn een terugkerend onderwerp in mijn werk. Ik geef ze kroontjes, borsten en zet ze aan tafel. De dieren geven het een sprookjesachtig karakter. Ze insinueren een conflict tussen goed en kwaad.  Ik houd ervan om te spelen met wat wel en niet kan. Het onlogische en chaotische in mijn werk gaat in tegen de traditionele esthetiek. Met absurditeit bereik je mensen, zeker als ze het zelf ervaren, er middenin staan. Het lijkt of mensen een natuurlijke aandrang hebben om ongerijmdheid op te lossen. Daarom presenteer ik mijn werk vaak op een installatieachtige manier. Schilderijen gaan door op de muur, staan los in de ruimte of worden zelfs een object.  Vaak gebruik ik een roze muur. Met deze directe benadering probeer ik het formele karakter van de museale witte muur om zeep te helpen. Ik wil mensen uit hun tent lokken, ze op een andere manier naar de realiteit laten kijken. Kunst moet wrijven, niet pleasen. Peter Saul zei eens: “The idea of truth is just tedious, it clamps down anything that is fun. It’s the opposite of being fourteen years old. Truth is like a mature adult understanding of the way things are, who needs it? ”

Meer werk van Daniëlle Hoogendoorn vindt u hier.

1884_l 10390985_10203366931148321_1712005056783158839_n Danielle Hoogendoorn, Hangover, 150 x 250, olie op doek (1) expo1 expo2 IMG_7130 IMG_7132 (2) IMG_7139 schilderij2 schilderij5

Ben je een jonge kunstenaar (student of pas afgestudeerd) en heb je tien kunstwerken die je in Expo wilt tonen? Neem contact met ons op.