Vivianne Miedema, de Aletta Jacobs van het Nederlandse voetbal

Vorige week las ik in de trein in de Metro – want dat kan – een interview met Vivianne Miedema. Vivianne Miedema is 18 jaar, ze speelt bij Bayern München en ze is misschien wel het beste dat het vrouwenvoetbal in Nederland kon overkomen.

Het interview ging opvallend veel over mannen. Over Arjen Robben, die ook in München speelt. Over Robin van Persie, van wie ze echt fan is. En over Messi, wiens naam zo vaak wordt geleend als journalisten haar onvoorstelbare talenten proberen te schilderen aan hen die Miedema nooit eerder zagen spelen.

De Messi van het vrouwenvoetbal.
Vivianne Miedema werd er ‘een beetje moe’ van, van die vergelijking.
Ik heb Vivianne Miedema inmiddels verschillende keren zien spelen – niet zo vaak als Messi, maar akkoord – en de vergelijking met Messi doet haar even veel recht als zeggen dat Scarlett Johansson de Jack Nicholson van vrouwelijk Hollywood is. Ja, ze voetballen allebei, Messi en Miedema, en ze scoren om de haverklap en hun achternaam begint met een M, maar voor de rest doet Miedema in niets aan Messi denken.
Vivianne Miedema is een pure spits, er gaat iets onverzettelijks van haar uit. Ze werkt hard, ze kiest positie voor het doel als iemand die van tevoren is ingelicht over het wedstrijdverloop.

De 2-0 als mijlpaal
Gisteren tegen Italië, schoot Vivianne Miedema het Nederlands vrouwenelftal naar het WK. Het was nog altijd geen reden tot volksfeesten op het Museumplein, maar dat kan veranderen: Vivianne Miedema kan voor het Nederlands vrouwenvoetbal gaan betekenen wat Venus en Serena Williams voor het vrouwentennis betekenden, Marianne Vos voor het vrouwenwielrennen en Aletta Jacobs voor het vrouwenkiesrecht. Kijk nog eens naar die 2-0 van gisteravond: dat achteloze passje van Martens is al verdorie heerlijk, maar het hoogtepunt van de actie is toch de lichaamsschijnbeweging van Vivianne Miedema. De Italiaanse keepster struikelt over de gedachte aan een schot, Vivianne Miedema sleept de bal er voorbij en loopt ‘m zonder verder oponthoud in het verlaten doel. Het is natuurlijk maar een doelpunt, maar misschien is dit over tien jaar wel het moment waarop de Nederlandse sportwereld terugkijkt en zegt: toen, op die novemberavond in Verona, was het Nederlandse vrouwenvoetbal er opeens echt. Helemaal. Vol. Zonder voorbehoud. Voor altijd.
En dan was dit de laatste keer, het laatste stukje, waarin Vivianne Miedema de Messi van het vrouwenvoetbal werd genoemd. Vivianne Miedema is de Aletta Jacobs van het Nederlandse voetbal – zonder de dokterstitel, maar met een betere wreeftrap.

vivianne miedema

PS
Het valt u misschien op dat ik her en der in deze column de naam “Vivianne Miedema” heb gebruikt. Dat is om u te doordringen van haar naam, haar bestaan en haar enorme talent. VivianneMiedema VivianneMiedema VivianneMiedema VivianneMiedema!