‘Gooische Vrouwen 2’ zal vooral de fans charmeren

De serie Gooische Vrouwen vertelde het verhaal van vier vriendinnen in het altijd zonovergoten Gooi. Na vijf seizoenen bereikte hun verhaal een gepast einde, maar hun levens zouden doorgaan. En dat moest verfilmd worden. Niet één, maar twee keer. En die tweede poging om Cheryl, Anouk, Claire en Roelien tot leven te brengen draait nu in de bioscoop, op een recordaantal schermen.

In 2005 begon de dramaserie over het leven in ’t Gooi, geregisseerd door Will Koopman, naar een idee van ervaringsdeskundige Linda de Mol. Het moest zijn wat de HBO-serie Sex and the City in de jaren negentig was in Amerika, zonder een emancipatorisch sausje. Dat hoefde ook niet, wezen de kijkcijfers vrij snel uit. Massaal genoten we van glamourvrouw Cheryl (Linda de Mol), kunstenares Anouk (Susan Visser), advocate Claire (Tjitske Reidinga), huisvrouw Willemijn (Annet Malherbe) en later ook hondenfluisteraar Roelien (Lies Visschedijk). Met plezier hoorden we hun gemijmer aan, heimelijk bewonderden we hun dolce far niente.

Gooische Vrouwen 2 bouwt voort op het vertrouwde fundament dat de tv-serie aanlegde, zoals de eerste film dat in 2011 ook deed. Niet omdat het verhaal ten einde is, maar omdat we de dames zo graag nog eens zien. Op acteurs Daniël Boissevain en Marcel Musters na, keert iedereen terug. Peter Paul Muller als volkszanger Martin, Leopold Witte als de kakkineuze Evert Lodewijkx, Alex Klaassen als modenicht Yari en de briljante Beppie Melissen als tante Cor uit Amsterdam.

Dit kleurrijke scala aan karikaturale figuren is altijd een sterke eigenschap geweest van Gooische Vrouwen. Ze zijn ontzettend stereotiep, maar makkelijk om mee te identificeren door hun alledaagse problemen en onzekerheden. Gooische Vrouwen 2 neemt deze karikaturen op de hak, en scenarioschrijver Frank Houtappels breekt een aantal oeroude tradities. Zo keert Claire – ooit een ongenuanceerd racist – terug van een reisje Burkina Faso met een donkere vriend, hetgeen als geestig voorbeeld moet dienen van persoonlijke ontwikkelingen, en de cultuurkloof tussen het Gooi en alles daarbuiten. (De voormalige alcoholiste lijkt overigens ook in één scène te genieten van de altijd rijkelijk vloeiende witte wijn, maar bewijs hiervoor blijft vooralsnog uit.)

De grootste verrassing is afkomstig van Cheryl, die voorgoed afrekent met het vreemdgaan van man Martin. Mensen veranderen, lijkt de les van Gooische Vrouwen 2. Daarnaast overtuigt de film ons van de kracht van de vrouwenvriendschap, wat tot uiting komt in de verre toekomst waarin de dames hoogbejaard zijn. Een absurd en ongeloofwaardig vormgegeven bedoening waarin wat wordt gespeeld met sciencefictiongeluiden en Nick en Simon een eigenaardige verschijning maken.

Een absoluut hoogtepunt is het extreem hilarische bruiloftsdiner van Evert en Roelien, met een sterfgeval tot gevolg. Hier toont Will Koopman haar kracht als stuurvrouw van Gooische Vrouw, waarbij ze laveert tussen komedie en drama.

Helaas voelt de film slechts aan als een karikatuur van de televisieserie, en is het vooral het bewijs dat de serie zo goed was. Op zichzelf zou de film weinig indruk maken, en de niet-ingewijde zal er niet warm van worden. De fan zal dit wel, door de onweerstaanbare charme van Linda de Mols product. Gezien het aantal schermen waarop de film draait, zijn dat er meer dan genoeg voor een kassucces.

‘Gooische Vrouwen 2’ draait vanaf 4 december in de Nederlandse bioscopen.