En de Oscar gaat naar… Michel Houellebecq

Michel Houellebecq praat niet, hij mompelt. Hij loopt niet, hij schuifelt. Hij draagt hoogwaterbroeken die hij tot aan zijn oksels ophijst, en hij ziet eruit alsof hij elk moment aan een hartinfarct kan bezwijken. Een volwassen man die verder afstaat van Jude Law is moeilijk voor te stellen. Kortom, Houellebecq is de perfecte hoofdrolspeler voor een alternatieve Franse film.

In 2011 verscheen Houellebecqs vijfde roman, De kaart en het gebied. Een roman van zo’n internationaal geroemd auteur gaat vaak gepaard met een uitgebreide mediacampagne. Interviews, optredens, discussies. Dat was ook dit keer de bedoeling. Een internationale tour, zorgvuldig gepland, volgens een strak schema. Er was één klein probleempje: Michel Houellebecq was nergens te vinden.

Ontvoerd door de moslims! Gevlucht naar zijn geheime landgoed! Eindelijk in de Seine gesprongen! Het waren maar een paar van de geruchten die vrijwel meteen rondgonsden toen bleek dat Houellebecq écht niet zou komen opdagen. Niet veel later werd hij gewoon weer gesignaleerd, alsof er niks gebeurd was. Het was vreemd verhaal nummer 374, in de toch al vreemde carrière van Houellebecq, die van bestsellers, schandalen, lof en haat en publieke ruzies met zijn moeder aan elkaar hangt.

Houellebecq de acteur
Maar het kan altijd vreemder, blijkt. Niet alleen speelt Houellebecq – wel zo ongeveer de laatste persoon die je op het witte doek zou verwachten – dit jaar de hoofdrol in een film van regisseur Guillaume Nicoux. Hij doet het ook nog eens behoorlijk goed.

Waarschijnlijk helpt het dat hij een personage speelt dat dicht bij hemzelf staat: de schrijver Michel Houellebecq. Vlak voor hij aan een internationale boekentour begint, wordt Houellebecq ontvoerd door drie niet al te heldere geesten, onder wie een zigeuner en een bodybuilder.

Een pornofilm, misschien?
De schrijver wordt zo’n anderhalve week vastgehouden, in een afgelegen huis – het ouderlijk huis van twee ontvoerders. Het is de meest goedmoedige ontvoering die je je kunt voorstellen: Houellebecq krijgt veel rode wijn – die hem niet bevalt. Daarom stuurt hij zijn ontvoerders naar de supermarkt. Of ze de volgende keer een fatsoenlijke Ribera del Duero kunnen meenemen. Na een paar dagen vraagt de moeder van de ontvoerders: wilt u misschien een pornofilm kijken? Waarop Houellebecq beleefd zegt dat hij liever een echt meisje wil. Dus de moeder laat een lokale schone komen, uit het dichtstbijzijnde dorp.

De ontvoering van Michel Houellebecq draait hier nog even. Dat is goed nieuws – Houllebecq is op het grote scherm bijna net zo komisch en fascinerend als op papier. Nog beter nieuws: Houellebecq speelde dit jaar ook de hoofdrol in zijn tweede film: Near Death Experience. Die kan niet snel genoeg naar Nederland komen.