Actie: ‘Geef Wim Sonneveld zijn eigen brug in Amsterdam’

Literair criticus Kees Fens heeft er een. Bierbrouwer Freddy Heineken heeft er een. En Pieter Goemans – onder meer de schrijver en componist van de evergreen Aan de Amsterdamse grachten – ook.

Maar de bekendste vertolker van dit lied, de man die de Amsterdamse grachten ons collectieve geheugen in heeft gezongen, nog niet. En hoewel plaatsen als Utrecht, Beverwijk, Waalwijk, Almere en Den Haag al een straat of een plein (in het geval van Den Haag: een straat én een plein) naar Wim Sonneveld hebben vernoemd, blijft Amsterdam hopeloos achter. De liefde waarmee Sonneveld de stad bezong, lijkt niet wederzijds.
En daar moet maar eens verandering in komen.
Kleinkunstkenner Daan Bartels (1976) zet alles in het werk om brug 40 – de brug waarop de beroemde cover voor de elpee Aan de Amsterdamse grachten is geschoten – officieel om te dopen tot de Wim Sonneveldbrug. Maar de kans dat dit ook daadwerkelijk gaat lukken, lijkt door een dwarse straatnamencommissie vooralsnog klein.

Resumé: Wim Sonneveld (1917-1974) is een van de grootste kleinkunstenaars die Nederland ooit heeft gekend. Voor de stad Amsterdam heeft hij veel betekend: niet alleen woonde hij er een groot deel van zijn leven en ligt hij er begraven, ook bezong hij de stad in meerdere liederen en redde hij er het in de jaren vijftig noodlijdende Theater De la Mar van een wisse dood.
Bartels schreef eind vorig jaar een uitgebreide brief naar de gemeente Amsterdam met het verzoek om brug 40 (voor de mensen die bekend zijn in Amsterdam: het is de brug op de hoek van de Keizersgracht en de Reguliersgracht) te vernoemen naar de zanger en cabaretier. Niet alleen omdat de brug onderdeel is van de grachten die Sonneveld zo warmhartig bezong, ook omdat Sonneveld zich voor de foto op de platenhoes van de elpee Aan de Amsterdamse grachten op deze brug liet fotograferen, en ook omdat Sonneveld bijna twintig jaar lang op een steenworp afstand van deze brug heeft gewoond en hem in zijn leven duizenden keren moet zijn overgestoken.

media_xl_2786915
Wim Sonneveld op wat de Wim Sonneveldbrug moet worden (1962)

Alhoewel Wim Sonneveld al langer dood is dan Daan Bartels leeft, zet de kleinkunstkenner uit Amsterdam zich al jaren in om de nagedachtenis aan de kleinkunstenaar levend te houden. Dat doet hij onder meer door zogenaamde Wim Sonneveld-wandelingen te organiseren, een acht kilometer tellende voettocht door het Amsterdam van Sonneveld. Voor hem is het oude bruggetje over de Keizersgracht altijd al ‘de Wim Sonneveldbrug’ geweest, maar nu zet hij zich in om deze brug officieel deze naam te geven. Op geen enkele plaats in Amsterdam wordt de entertainer op dit moment geëerd. En dat is frappant: in een stad als Almere heeft hij een eigen straat, terwijl hij door het door hem zo liefdevol bezongen Amsterdam vergeten lijkt te zijn.

Inmiddels zijn er op de website van Bartels al honderden steunbetuigingen binnengekomen om dit verzoek te realiseren. Ook zijn er diverse brieven naar het gemeentebestuur verstuurd, maar vooralsnog zonder resultaat. De straatnamencommissie van de gemeente heeft zelfs een negatief advies neergelegd voor het hernoemen van de genoemde brug. Ad van der Meer, voorzitter van deze commissie, vindt de link tussen Wim Sonneveld en de voorgestelde brug namelijk ‘niet sterk genoeg’. In een interview met Het Parool zegt hij: “Dat iemand dicht bij een brug woont en er vaak overheen loopt, is voor ons geen reden voor een vernoeming.” Toch staat hij niet onwelwillend tegenover het verzoek van Bartels, alleen ziet hij liever dat een van de nog naamloze bruggen in de buurt van theatercomplex DeLaMar naar Sonneveld wordt vernoemd.

Volgende maand besluit het college of de brug naar Wim Sonneveld wordt vernoemd of niet. Tot die tijd kunt u via de website van Daan Bartels uw steun geven aan het verzoek dat hij bij het gemeentebestuur heeft neergelegd. Misschien dat de brug die eigenlijk al de Wim Sonneveldbrug is, dan ook daadwerkelijk de Wim Sonneveldbrug wordt.