Het is makkelijk om Tinkebell een trut te vinden – te makkelijk

Als mijn vader na achttien jaar in Nederland op het vliegtuig naar Afghanistan zou worden gezet, zou ik ook de complete trukendoos opentrekken. Een klein toneelstukje hier, een leugentje daar, het veinzen van een verdraaide knie en liters krokodillentranen. Het blijft je vader, wat hij ook op zijn kerfstok heeft.

Met het ontmaskeren van dat soort verdichtsels is in principe ook niets mis. Kunstenares Tinkebell, die Tamana Amiri achterna reisde naar Kaboel om te helpen zoeken naar haar uitgezette vader Feda, zou tegen Omroep Brabant hebben gezegd dat het aannemelijker is dat het verhaal van de twee ‘niet helemaal waar is, dan dat het wel helemaal waar is’.

Tamana was ziek geworden en toonde haar vaders foto aan een schoonmaker in het ziekenhuis waar ze was opgenomen. Die had hem toevallig in een ander ziekenhuis zien liggen, waar hij na zijn aankomst in Kaboel met geheugenverlies en botbreuken was binnengebracht. Pas na een paar dagen herkende hij zijn dochter weer en vertelde haar over de hardhandigheden van de Nederlandse marechaussee. Een buitengewoon verhaal? Ja. Maar onwaar?

En wat wilde Tinkebell nou eigenlijk? Het uitzettingsbeleid van Teeven aan de kaak stellen, of ten koste van een verscheurd gezin de waarheid boven tafel krijgen? Haar voorgewende hulpvaardigheid maakte deze dolksteek in de rug des te pijnlijker. Een wolf in schaapskleren, of droeg ze de zachte vacht van haar gevilde kat om haar scherpe tanden te verbergen? Katinka Simonse, zoals de kunstenares echt heet, gaf aan de omroep toe dat ze bezig is met een kunstproject, achter de rug van vader en dochter Amiri om. Zie je nou wel.

Roze bril
Iedereen was er al uit. Tinkebell doet eigenlijk nooit iets dat niet vooral aandacht genereert voor Tinkebell, en ook dit keer waren haar intenties verre van zuiver. Is ze geen wolf in schaapskleren, dan is ze wel een dierenliefhebber met het voorkomen van een koelbloedige kattenkiller, een hamsterhater. Of een tegenstander van de bio-industrie met zestig haantjes in de ene hand en een shredder in de andere. En dan hebben we het nog niet gehad over die vreselijke roze bril en haar kinderachtige artiestennaam, die maar een letter verschilt met die van wijlen de chihuahua van Paris Hilton – overigens ook meestal in roze gekleed en vooral bekend uit de media. Toen de kunstenares aankondigde dat ze zich liet steriliseren om het fosfaattekort aan te kaarten, verzuchtte men: alsjeblieft, doe het! Laat het stoppen.

Schuldig tot het tegendeel bewezen is
Maar het is zo makkelijk om Tinkebell een trut te vinden. Ze kon zelfs een boekwerk vullen met boze reacties en dreigementen, getiteld Dearest Tinkebell. In de mogelijkheid dat Omroep Brabant haar woorden in de mond heeft gelegd, was men niet geïnteresseerd. Zelf stelt Simonse dat ze werd gebeld met de vraag of het verhaal van vader en dochter mogelijk niet klopt, waarop ze antwoordde dat ze het niet kan verifiëren en de mogelijkheid dus bestaat. Voeren ze dan misschien een toneelstukje op, vroeg Omroep Brabant, waarop Tinkebell zei dat het zou kunnen, maar dat het dan wel ‘verdomd goede acteurs’ zijn.

Een storm in een glas water dus, maar de kunstenares en de uitgezette Afghaan hebben één ding gemeen. Ze zijn allebei schuldig tot het tegendeel bewezen is.