Natuurlijk is er één oplossing voor de woekerpolis

Minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem ziet niets in een commissie die een oplossing moet bieden voor de woekerpolisproblematiek.

De verschillen tussen de individuele gevallen in deze kwestie zijn te groot, zegt hij. En bovendien: misschien zou er met de banken en verzekeraars die de wanproducten aanboden nog wel tot een vergelijk gekomen kunnen worden, maar dan zijn er nog altijd miljoenen consumenten die daar anders over denken.

Als je alleen maar naar de verschillen blijft kijken – waar je het ook over wilt hebben – is een oplossing meestal niet makkelijk te vinden. Maar zeker in het geval van de woekerpolissen hoef je alleen maar naar de overeenkomsten te kijken om tot een oplossing te komen.

Wat staat vast?

1. Het gaat om miljoenen particulieren; gewone consumenten die de dupe zijn van de woekerpolissen;

2. Ze legden allemaal periodiek geld in, en sommigen doen dat nog. De tegenpartij dwingt ze hiertoe omdat de overeenkomst doorloopt;

3. In alle gevallen werden de consumenten geconfronteerd met hoge kosten ten gunste van hun tegenpartij waardoor, onder andere, hun rendementen flink tegenvielen en er voornamelijk grote verliezen werden geleden.

Wat is dan de oplossing?

1. Tel per particulier alle ingelegde bedragen op;

2. Tel daarbij op (rente op rente) de gemiddelde rente op staatsleningen in de betrokken periode;

3. Laat de uitkomst daarvan het bedrag zijn waarop iedereen recht heeft;

4. Laat banken en verzekeraars dat bedrag voor het einde van het jaar terugbetalen.

Deze oplossing gaat banken en verzekeraars vele miljarden kosten. Misschien komt hun solvabiliteit daardoor onder druk te staan. Jammer dan, hun probleem. Dan keren ze maar een tijdje geen dividend en geen bonussen uit. Desnoods geeft de overheid nog een keer steun. Dat kon tijdens de bankencrisis toch ook? Alleen profiteerden toen alleen de banken ervan. Het zou vernieuwend zijn als de banken nu eens niet profiteren, maar de consument wel. Ons almaar teruglopende overheidstekort – inmiddels ver onder de Brusselse 3 procentnorm – laat miljarden aan financiële steun aan de banken best toe. Het is ook nog eens voor een goed doel.

Diezelfde miljarden die de banken moeten slikken komen vrij voor bevrijde consumenten die een flink deel ervan zullen besteden. Da’s goed voor de economie.

U ziet het: kijk niet naar de verschillen, kijk naar de overeenkomsten. Dan is de oplossing simpel.

Oh ja: regel het bij wet. Laat de oplossing algemeen verbindend zijn, voor banken, verzekeraars én voor consumenten. Er worden wel voor kleinere problemen wetten gemaakt, toch?

Dr. Doom (een pseudoniem) schrijft voor HP/De Tijd met enige regelmaat over politieke en economische zaken.