Vertrek commissaris Vletter zegen voor DNB

Hélène Vletter-Van Dort is commissaris af bij De Nederlandsche Bank (DNB). Omdat ze een actievere rol in de financiële wereld ambieerde besloot de 49-jarige juriste en hoogleraar eind vorig jaar af te zien van een tweede termijn van vier jaar. Een wijs besluit – voor Vletter, maar vooral ook voor de belastingbetaler.

Het Financieele Dagblad strikte Vletter dit weekend voor een interview. Dat gesprek werd geïllustreerd met een foto waarop de voormalige toezichthouder met twee handen in de zij als een soort Napoleon poseert voor The San Remo, het luxe appartementencomplex aan de rand van Central Parc waar onder anderen Bono, Tiger Woods en Demi Moore resideren. Dat lijkt geen toeval. De voormalige DNB-commissaris laat in het interview niet alleen zien waar haar hart ligt in de financiële wereld  bij bestuurders van banken en verzekeraars , maar prijst tevens de wijze waarop Amerikanen succes omarmen.

Vletter, zelf van 2008 tot 2010 commissaris bij Fortis en inmiddels voorzitter van de board van Intertrust, een van de grootste adviseurs op het gebied van belastingontwijking, breekt een lans voor haar gemaltraiteerde peers. Bankiers en verzekeraars in Nederland zijn ten prooi gevallen aan de politiek en een ‘negatief volkssentiment’, betoogt de juriste. Ze vreest zelfs dat de rechtszekerheid van deze bestuurders in het geding komt en ziet het interview als aftrap voor een debat hierover.

Vletter gooit direct de knuppel in het hoenderhok. Ze ergert zich aan het beloningsdebat en aan de inmenging van de politiek – lees: het publiek – in deze discussie. “Er hoeft maar een link te zijn met een mogelijk maatschappelijk belang of de manier waarop belastinggeld wordt besteed of de politiek meent het recht te hebben te bepalen wat er kan en mag worden verdiend.” Ze doelt daarmee niet alleen op artsen, accountants, bestuurders bij woningcorporaties en ziekenhuizen, maar ook op ABN Amro. “Als je je net als ABN Amro houdt aan de wet en toch wordt veroordeeld door de publieke opinie omdat je het sentiment niet goed hebt aangevoeld, ben je niet veel beter dan een bananenrepubliek.”

Dat sentiment maakt mensen volgens Vletter onzeker en bang om hun kop boven het maaiveld uit te steken. Gevolg: talent verdwijnt, buitenlandse investeerders mijden Nederland, hoofdkantoren verdwijnen naar het buitenland en ‘langzaam maar zeker kalft de hele Zuidas met zijn hoogwaardige adviesindustrie af. (–) En wat komt er voor in de plaats?’

De voormalige centrale bank-commissaris pleit daarom voor minder in plaats van meer toezicht. Dat laatste is saillant. In reactie op de kapitaal- en bankencrisis heeft DNB het toezicht juist versterkt. Een van die vernieuwingen betrof de geschiktheidstoets voor beleidsbepalers. Die hoort niet bij DNB thuis, maar bij de verantwoordelijken: de aandeelhouders en commissarissen, meent Vletter.

Ze doet daar nog een schepje bovenop. Waar DNB proactief opereert en daarmee deconfitures zo veel mogelijk wil beperken, richt Bank of England, haar Britse evenknie, zich primair op het afwikkelen van eventuele faillissementen. Van die laatste aanpak is Vletter duidelijk meer gecharmeerd. ‘Deze visie maakt duidelijk dat er risico’s zijn verbonden en blijven aan de sector die een toezichthouder niet kan wegnemen. Het is misschien geen leuke boodschap, maar wel een realistische.’

Met zo’n commissaris is het voor Klaas Knot slecht kersen eten. Ook buiten crisistijd.