Interview Wouter Verbraak: ‘Volvo Ocean Race is ultieme competitie’

De boten van de Volvo Ocean Race maakten dit weekend een tussenstop in Scheveningen. Met onder andere team Vestas, het voormalige team van navigator Wouter Verbraak (39). Verbraak werd uit het team gezet nadat de boot in december door een navigatiefout op het rif terecht kwam. Donderdag kwam zijn boek Beyond the Break uit, waarin Verbraak beschrijft wat hij van het zeilen heeft geleerd.

Gaat je boek vooral over die ene nacht in december?
“Nee, het boek is breder. Ik ben tien jaar geleden begonnen in het professionele zeilen. Daarin heb ik veel geleerd. En dat wilde ik opschrijven. Het gaat ook over die nacht. Het is duidelijk dat er wat mis is gegaan. Daar moet je lering uit trekken.”

Wat is je belangrijkste les van die nacht?
“Het was verschrikkelijk. De eerste uren zaten we gevangen, de boot onder ons was kapot. Later kwamen we verder het rif op en hadden we pas een uitweg. Maar het mooiste is dat we het als team heel goed hebben gedaan. Je ziet eigenlijk pas hoe goed het team werkt in tijden van crisis. Er waren geen mensen die gingen schreeuwen, iedereen deed gewoon zijn taak.”

“Later in de bewoonde wereld komt eigenlijk alles pas op je af. Je praat erover en het gaat ook over hele praktische dingen, zoals de verzekering. De media komt op je af. Op het eiland waren gewoon echt een sterk team met zijn allen.”

Navigator Wouter Verbraak (rechts) met de Australische schipper Chris Nicholson (tweede van rechts) van Team Vestas bij de aankomst in de eerste etappe van de Volvo Ocean Race, van Alicante in Spanje naar Kaapstad in Zuid-Afrika.
Navigator Wouter Verbraak (rechts) met de Australische schipper Chris Nicholson (tweede van rechts) van Team Vestas bij de aankomst in de eerste etappe van de Volvo Ocean Race, van Alicante in Spanje naar Kaapstad in Zuid-Afrika.

Daarna niet meer?
“Ik werd daarna uit het team gezet. In de zeilwereld weet je als de schipper zegt ‘je vaart niet mee’, dan vaar je ook niet mee. Ik wilde vooral vooruitkijken en zelf onderzoeken hoe ik het rif niet gezien kon hebben. Die zone met het rif was tijdens de voorbereidingen nog verboden gebied. En als je op die elektronische kaarten niet genoeg inzoomt, zie je nog steeds niets.”

Je zit nu niet meer in de Volvo Ocean Race. Heb je nog wel contact met je teamleden?
“Jazeker, we hebben toch een speciale band. En ik heb enorm veel steun van ze gehad nadat het gebeurde. En ook berichtjes van mensen uit de zeilwereld, van fans en familie. Daar trek ik me aan op.”

Hoe kwam je op het idee een boek te schrijven?
“Een van de berichtjes die ik voor de kerst kreeg was van een voormalig directeur uit de luchtvaart. Die zei dat het in dit soort gevallen belangrijk is niet de schuldigen te gaan aanwijzen, maar vooral te erkennen dat het gebeurd is, er lering uit trekken en dat te delen. Dat besloot ik te doen via dit boek.”

Wat is de belangrijkste boodschap in je boek?
“Oceaanzeilen is een fantastische passie. Er heerst echt een unieke atmosfeer in het team. Iedereen is uitgeput, op het randje van zijn kunnen. Dat is een hele primaire sfeer aan boord. Je kunt zonder masker jezelf zijn. Daar krijg je hele uitgesproken persoonlijkheden van.”

En zien we jou weer een keer terug in de Volvo Ocean Race?
“Dat is absoluut de bedoeling. Het liefst in een Nederlandse team. Ik probeer daar nu weer naartoe te werken, met alle zeilwedstrijden waar ik mee bezig ben. De Volvo Ocean Race is echt de ultieme competitie. Al van jongs af aan droom ik ervan.”