Wie gelooft u: Yanis Varoufakis of Jeroen Dijsselbloem?

“Of er nu een ja of nee komt (bij het referendum zondag), een deal is in de maak. Als ze ja zeggen, dan zet de Griekse regering simpelweg zijn handtekening onder het voorstel van de instituten dat op 25 juni is gedaan. Komt er een nee, dan kan ik u verzekeren dat we in deze week van patstellingen, een paar zeer interessante officiële en vertrouwelijke voorstellen van Europa hebben ontvangen en dat een akkoord er min of meer ligt.’

Aldus de Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis vandaag in een interview voor de Ierse radio. Zijn counterpart in Nederland – tevens (nog) voorzitter van de Eurogroep zegt dat Varoufakis dit volledig uit zijn duim zuigt. Letterlijk zegt Dijsselbloem: “Het is volstrekt onjuist. Hij suggereert dat er ondertussen nog wordt onderhandeld, dat er nieuwe voorstellen zijn en dat het bijna klaar is. Het is van begin tot einde uit zijn duim gezogen. Ik weet niet of dat een uitdrukking is die men ook in Griekenland kent. Ik hecht er ook aan om dat volstrekt duidelijk te maken.”

Tja, wie zullen we nu eens geloven. Van nature zijn we hier geneigd onze eigen man te geloven en al helemaal als het onze minister van Financiën betreft. We wachten immers nog altijd op het kwartje van Kok (minister van Financiën Wim Kok), en op terugbetaling van alle bankensteun en vooral ook van alles wat we de Grieken leenden (minister van Financiën  Jan Kees de Jager).

Jeroen Dijsselbloem wordt, aangespoord door de vaderlandse media, ook op het schild gehesen. Maar herinnert u het eerste saneringsrondje op Cyprus nog? Hoe zat dat ook alweer? En wat wist Dijsselbloem nu precies van de bonussen bij ABN Amro? En waarom werkte Dijsselbloem de Griekse Varoufakis nu eigenlijk weg als onderhandelaar: om de sfeer te verbeteren? En hoe zit nu met de onlangs opzijgeschoven NS-topman, die volgens Dijsselbloem ontslag had genomen? Ook daar bleek geen sprake van te zijn.

Je kunt natuurlijk vinden dat in oorlogstijd alles is toegestaan. Ik geloof graag dat Varoufakis liegt als het zijn ego en het Griekse volk ten goede komt.

Maar tegelijkertijd weet ik ook dat de uiterste houdbaarheidsdatum van Dijsselbloems positie als voorzitter van de Eurogroep nadert. Ik weet ook dat Dijsselbloem slechts een schaakstuk is, en geofferd kan worden als de Christine Lagardes, Jean-Claude Junckers, en Angela Merkels van deze wereld vinden dat het hanengevecht tussen Dijsselbloem en Varoufakis een oplossing in de weg staat. Dus: het zou zomaar kunnen kloppen wat Varoufakis zegt, er kunnen ook al omleidingsroutes rond Dijsselbloem bestaan. Dijsselbloem op zijn woord geloven, daar heb ik ook niet veel redenen voor.