Tien jaar later: de glorieuze rentree van Pieter Weening

Het is vandaag precies tien jaar geleden dat Pieter Weening als jonge Rabobank-renner een etappe in de Tour de France won. Het leek de aankondiging van een imposante carrière, maar het wielerleven van de inmiddels 34-jarige Fries verliep anders.

Lange tijd was zijn naam steevast een antwoord in de vaderlandse sportquizzen. ‘Wie is de laatste Nederlandse ritwinnaar in de Tour de France?’ Bijna tien jaar leverde de naam Pieter Weening punten op. Zelfs niet-liefhebbers konden het antwoord moeiteloos oplepelen. Niet alleen omdat de millimetersprint met Andreas Klöden in de achtste etappe van de Tour van 2005 extreem spannend was, maar ook omdat Weening pas in 2014 in Lars Boom een opvolger kreeg.

Pieter Weening en Andres Klöden kijken elkaar aan na hun spannende sprint.
Pieter Weening en Andres Klöden kijken elkaar aan na hun spannende sprint.

Bert Wagendorp
De etappezege in Gérardmer leek de bekrachtiging van een voorspelling van Bert Wagendorp. De Volkskrant-columnist bombardeerde Weening in 2003 in het literaire wielermagazine De Muur tot winnaar van de Tour van 2008.

“Natuurlijk was het experiment niet honderd procent serieus, maar het was geen toeval dat ik Weening uitkoos”, zei Wagendorp ooit. “Hij was écht goed, maar het was een experiment. Ik was het zat dat we in Nederland zo negatief waren in onze benadering. Waarom zouden alleen Spanjaarden en Italianen grote rondes kunnen winnen? Ik miste overtuiging en zelfvertrouwen. Daarom heb ik een renner uitgezocht en hem gebombardeerd tot Tourwinnaar van 2008.”

Het verschil was daadwerkelijk minimaal.
Het verschil was daadwerkelijk minimaal.

‘Niet leuk meer’
Het geintje liep echter uit de hand. Buitenlandse media gingen met het verhaal aan de haal en Mart Smeets slingerende het vanuit Franse kastelen herhaaldelijk de Nederlandse huiskamers in tijdens zijn show De Avondetappe.

“In ieder interview werd Pieter geconfronteerd met de Tour van 2008”, aldus Wagendorp. “Dat legde een gigantische druk op hem. Toen ik begreep dat hij het niet leuk meer vond, ben ik ermee opgehouden.”

Palmares
Weening kwam uiteindelijk niet in de buurt van de gele trui, maar reed desalniettemin een mooi palmares bijeen. Hij won twee etappes in de Giro d’Italia (plus twee ploegentijdritten) en droeg bovendien vier dagen het roze leiderstricot om de schouders. Daarnaast schreef hij ook nog de Ronde van Polen op zijn naam.

“De verhalen in De Muur waren op zich nooit een probleem, maar het was wel irritant dat zo veel mensen er in gingen geloven”, vertelde Weening in 2010 aan wielerjournalist Thijs Zonneveld. “Het verwachtingspatroon was bizar hoog. Of ik er zelf in geloofde? Nou, bij de amateurs misschien heel even. Na mijn overstap naar de profs had ik snel door dat het voor mij onhaalbaar was om de Tour te winnen.”

Vrijbuiten
Afgelopen weekeinde stapte Weening voor de zesde keer op zijn fiets voor deelname aan de Tour de France. Niet als kopman, maar als domestique, als knecht. Zijn missie: een van zijn Orica-GreenEdge-ploeggenoten in de eerste week aan de gele trui helpen.

De missie mislukte. De kanshebbers binnen de ploeg vielen letterlijk weg door valpartijen en inmiddels is het Australische team gedecimeerd tot zes renners. Maar de een zijn dood is de ander zijn brood, en de ontstane situatie zorgt ook voor kansen. Weening mag nu vrijbuiten, jagen op dagsucces.

“Hopelijk kunnen we nog wat moois in de wacht slepen”, vertelde Weening donderdag, precies tien jaar na zijn ritzege in Gérardmer, aan NOS-verslaggever Han Kock. “Straks als de etappes lastiger worden en er kansen zijn voor aanvallers, moeten we proberen mee te zitten. We moeten positief blijven anders worden het nog twee lange weken.”

Een eindzege in de Tour zit er ondanks het beloftevolle signaal van tien jaar terug niet meer in, maar er is een goede kans dat Pieter Weening een glorieuze rentree in de Nederlandse sportquizzen maakt. Ook mooi toch?

Een stiekeme blik bij Pieter Weening.
Een stiekeme blik bij Pieter Weening.