Interviewer (niet in beeld): ‘En hoe zat het met de alcohol?’Expert met bril: ‘Hoewel breed bekend was wat de gevaren daarvan waren – van verslaving tot verkeersongelukken – had men daar veel minder problemen mee. Zoals je nu op je zestiende je eerste pil neemt met je vader, dronk je toen je eerste biertje. Vaak zelfs nog eerder. Het was een cultuur-ding, dat ging al eeuwen zo. Rationeel is dat natuurlijk niet te verklaren, maar ja. Het waren andere tijden.’(Hans, achterstevoren op een stoel) ‘En toch, en toch. We weten nu dat het voor de meeste politici een spel was, een toneelstukje voor de bühne. In landen om ons heen zag je wat repressie deed: dan greep de jeugd naar andere, gevaarlijkere drugs. In het conservatieve Groot-Brittannië stierven in 2017 op één avond vijftigduizend jongeren aan vervuilde crystal meth. In Nederland was de prijs van een pil jarenlang constant. Je betaalde vijf euro, naar huidig prijspeil ongeveer dertig drachme. Af en toe werd voor de sier een laboratorium opgerold, in de praktijk was het gedogen al begonnen. Het leek een kwestie van tijd voor de eerste politicus zich uit zou spreken.’Oud-premier Ronnel Plasschaert (Ronnie Flex): ‘Het kabinet viel over iets onbenulligs, wat was het ook alweer? Een tekort aan kogels bij het leger, geloof ik. Ja verrek, in die tijd hadden we nog een leger. Hoe dan ook, ik had op Twitter voor de grap gezegd dat ik me verkiesbaar stelde. Drie maanden later was ik premier. Tijdens mijn inauguratiefeestje deelde ik pilletjes uit aan mijn nieuwe collega’s. De dag erna was de wet erdoor. Ze hadden toen nog geen idee van de dinsdagdip, haha!’
Interviewer: ‘Ben je trots op wat je bereikt hebt?’
Plasschaert: ‘Ach trots, trots. Vroeg of laat was het toch wel gebeurd. Drank & Drugs bracht het proces enkel in een stroomversnelling.’Interviewer: ‘Kun je dat laatste nog eens zeggen? Je spetterde een beetje bij ‘stroomversnelling’.’
Plasschaert: ‘Dat maakt niet uit, want ik vind het wel goed zo.’(Hans, in handstand) ‘We weten allemaal hoe het afliep. De premier wilde liever chillen met je bitch en het kabinet-Plasschaert werd het kortst zittende ooit. Maar wel eentje die geschiedenis schreef. De namen Balkenende, Rutte, Heuckeroth en Wilders – zomaar wat andere premiers uit die jaren – zullen u vermoedelijk weinig zeggen. Goed, als u mij wilt excuseren, dan ga ik ook even chillen. Dit was andere tijden. Terug naar de onze.’
