Mansveld brengt zichzelf in grote verlegenheid na handweigering

“Nee, je mag hier niet komen”. Met dit schooljufferige gedrag van Wilma Mansveld (Infrastructuur, PvdA) tegenover ProRail-baas Pier Eringa heeft de staatssecretaris zich flink in verlegenheid gebracht.

Donderdag moest Mansveld zich verantwoorden over budgetoverschrijdingen bij station Utrecht Centraal, niet voor het eerst. In een brief die zij voorafgaand aan het debat stuurde stelde de staatssecretaris dat in de werkrelatie met ProRail ‘ruimte voor verbetering is’ en de ‘onderlinge communicatie’ idem dito.

Die uitspraken schoten ProRail-baas Pier Eringa duidelijk in het verkeerde keelgat. Tegenover NRC Handelsblad meldde hij dat het dan wel van twee kanten moest komen, tegenover het FD suggereerde hij zelfs dat er sprake is van een doofpotcultuur op het ministerie: “We moeten stoppen met meebuigen als het ministerie wil dat slecht nieuws wordt uitgesteld.” Volgens Mansveld had Eringa van die ‘onhandige’ uitspraak inmiddels afstand genomen, maar Eringa – aanwezig op de publieke tribune – ontkende dit tijdens een schorsing tegenover journalisten.

Typerend op de meest schrijnende manier was het moment na afloop: Mansveld weigert de hand te schudden van Eringa, stuurt hem weg en gunt hem geen blik waardig.

De staatssecretaris, ongetwijfeld opgefokt door de streek die hij haar leverde (hij trok zijn doofpotkeutel later alsnog in), stond in haar recht Eringa te weigeren. Dit ging echter om de pikorde op het schoolplein en die staat niet in formele regels geschreven. Gewenst gedrag wordt niet afgedwongen door op formele regels te wijzen, maar door (wederzijds) respect af te dwingen. Daar is Mansveld duidelijk niet in geslaagd in de vele overleggen die de twee al met elkaar hebben gevoerd. Dat haar relatie met ProRail niet geweldig is, mag geen verrassing zijn, maar de spoornetbeheerder lijkt de stas simpelweg niet serieus te nemen. Of de Kamer dat nog wel blijft doen zal de tijd uitwijzen.