Pleidooi voor een legendarisch Poëzie in Carré 2016

Poëzie is altijd al het ondergeschoven kind van de literatuur geweest: we weten niet zo goed wat we er mee moeten. Daarom is het van belang dat er af en toe vuurdragers opstaan die het vuur naar de mensen brengen, zodat poëzie – hoe moeilijk misschien ook – toch haar weg vindt naar een nieuw publiek. Vijftig jaar geleden deed Simon Vinkenoog dat tijdens een historische avond in Carré. En een gouden jubileum vráágt natuurlijk om een reprise. 

Natuurlijk zijn er tal van initiatieven om poëzie bij een groter publiek onder de aandacht te brengen. De VPRO is bijvoorbeeld deze week begonnen met het project Dichterbij. Elke maandag wordt op de website van jet project een minutieus portretje van een Nederlandse of Vlaamse dichter geplaatst, waarbij de dichter een zelfgeschreven gedicht voordraagt en ons een kijkje gunt in zijn of haar leven. Een van de eerste video’s is een prachtig twee-en-een-half minuut durend portretje van de Vlaamse dichter Leonard Nolens, die vandaag toevallig de vijfjaarlijkse Prijs voor Poëzie is toegekend, waarin hij het gedicht Vermoeidheid voordraagt. Ook de andere vijf portretten die al op de website staan (te weten: Tsaed Bruinja, Anne Vegter, Erik Jan Harmens, Hans Sleutelaar en Thomas Möhlmann) zijn de moeite van het bekijken waard.

Poëzie in Carré 2016
Maar meer dan een paar honderd – vaak al in poëzie geïnteresseerde – kijkers zullen de filmpjes helaas niet trekken. Daarom zou het fantastisch zijn als iemand de handschoen oppakt die in 1966 door schrijver en dichter Simon Vinkenoog werd opgepakt: (moderne) poëzie bij miljoenen mensen onder de aandacht brengen. En er is binnenkort een mooie aanleiding: op 28 februari 2016 is het namelijk exact vijftig jaar geleden dat het inmiddels legendarische Poëzie in Carré plaatsvond. Om uw geheugen even op te frissen: Poëzie in Carré was een door Simon Vinkenoog geïnitieerde avond in stampvol Carré, waar de nieuwe lichting dichters (denk aan Jules Deelder, Johnny van Doorn en een al wat bekendere Remco Campert) voor het eerst hun poëzie bij een groot publiek onder de aandacht brachten. Niet alleen de tweeduizend bezoekers van Carré werden overweldigd door de voordrachten van de nieuwlichters, ook thuis voor de buis zagen miljoenen mensen De Vijftigers en consorten het literaire landschap veranderen. De moderne poëzie vond voor het eerst haar weg naar de massa.

De jonge beloften van toen zijn de nestors van nu. Een nieuwe generatie dichters staat te trappelen om hun werk aan het grote publiek te tonen, ze missen alleen de springplank die Simon Vinkenoog in 1966 voor zijn generatie dichters heeft gecreëerd. Zou het daarom niet fantastisch zijn als een programma als De Wereld Draait Door, waar dagelijks zo’n anderhalf miljoen mensen naar kijken, die springplank voor een nieuwe generatie creëert? Poëzie in Carré 2016 – live uitgezonden op primetime-televisie. Misschien vormt De Week van de Poëzie (28 januari tot en met 3 februari 2016) een mooie aanleiding.

Laat dat vuur maar weer eens wakkeren, en gun de gulzige garde jonge dichters de springplank waar ze zo naar smachten.