Buwalda, Van Roosmalen en Bouzamour: ‘Jack van Gelder sms’te dat ik een loser ben’

Ze schrijven alle drie een column in de krant en steken daarmee hun nek uit. Peter Buwalda (de Volkskrant), Marcel van Roosmalen (nrc.next) en Mano Bouzamour (Het Parool) over de soms extreme reacties op hun schrijfsels, de kracht van een goede column en de worstelingen bij de totstandkoming ervan. ‘Ik ben na het schrijven de psychose nabij.’

Is er een column waar jullie heel veel reacties op hebben gehad en die er blijkbaar met kop en schouders boven uitstak?
Peter Buwalda: “Ik heb een keer een politieke column geschreven, de dag na de aanslag op Charlie Hebdo. Normaal krijg ik vijf of zes reacties en nu waren het er vijf- of zeshonderd. Tot doodsbedreigingen aan toe. Ook door respectabele mensen, met een eigen Wikipediapagina. Zoals ene Koolmees, een componist, ik weet niet meer wat hij precies schreef, maar hij wilde dat ik doodging.”
Marcel van Roosmalen: “Ik weet nog dat veel mensen heel boos waren over die column. Ze lazen een soort vergoelijking. Ik snap de woede van die mensen nooit. Gooi die krant weg als het niet bevalt.”
Mano Bouzamour: “Hoe vond je het?”
Buwalda: “Ik bedacht me wel dat ik niet graag iemand zou zijn die iedere week een dwarse mening geeft. Ik zat toch die hele verdere week reacties te lezen. Ik weet niet, ik vond het niet geweldig of zo.”
Bouzamour: “Heb je ze beantwoord?”
Buwalda: “Nee, ik reageer daar nooit op, maar je zit dan wel op je handen. En jullie?”
Van Roosmalen: “Ik heb ooit een column geschreven over Giel Beelen. Ik had me echt geërgerd aan hem. Hij zat bij DWDD en hij was ‘tegen kwetsen’. Daarna begon hij te huilen. Ik vond dat zelf eigenlijk helemaal niet zo’n goede column, maar daar kreeg ik echt enorm veel reacties op. Ook van hem, ’s nachts op Facebook. Ging hij me berichtjes sturen met ‘lekker makkelijk, hè?’”
Buwalda: “Echt?”
Van Roosmalen: “‘Lekker makkelijk om iemand die al op de grond ligt te schoppen,’ dat soort dingen. Ik was me eerlijk gezegd van geen kwaad bewust. Maar de meest boze reacties heb ik gehad op een column over rapper Appa, die was ook niet eens zo goed. Ik had geschreven dat hij een zionist was, een beetje flauw. Daar reageerden echt een heleboel woedende Marrokkanen op, die ook niet meer ophielden. Als die eenmaal aan het Facebooken zijn, stoppen ze nooit meer. Ik moest dood gespiest. Ik had zelf een Jodenkop, het ging maar door.”

Het hele driegesprek leest u hier op Blendle. U kunt hier het hele tijdschrift inzien, of hier een voordelig (proef)abonnement afsluiten.

Nathalie Huigsloot