De vijf redenen waarom Danny Blind weg moet

Een dag na de grootste deceptie uit de recente Nederlandse voetbalgeschiedenis, rijst de vraag of de positie van Danny Blind nog wel houdbaar is. Sportcolumnist Auke Kok geeft vijf redenen waarom Blind moet aftreden als bondscoach.

1. Onnozeler dan in de jaren 80
Albanië en Noord-Ierland wel naar het EK en wij niet: daar is Danny Blind mede verantwoordelijk voor. De bondscoach zei het zelf. Hij mag ook zelf de conclusie trekken. Drie wedstrijden waren voldoende om te zien dat Blind het niet gaat redden. Misschien was zelfs het slappe Nederlandse verweer van gisteravond in de ArenA al voldoende om te zien dat er iemand anders moet komen. Na een redelijk vlotte start van Oranje pakte Tsjechië het wat steviger aan en onmiddellijk ebde het Nederlandse offensiefje weg. De 2-3 nederlaag was terecht. Dit was fletser dan de uitschakeling in 2001, onnozeler dan die in de jaren tachtig, ontluisterender dan die in 1971 en 1969. We moeten terug naar het zwart-wit-tijdperk van 1963 om een vergelijkbare afgang te zien. In dat jaar werd Nederland uitgeschakeld door Luxemburg.

2. Gebrek aan teamspirit
Onder het korte bewind van de 54-jarige bondscoach (sinds 1 augustus) vertoonde het Nederlands elftal nóg minder samenhang dan voorheen onder Guus Hiddink. Zelfs tijdens zijn vier wedstrijden (drie nederlagen) nam de teamspirit af. Ja, ook in Astana. Weliswaar won Oranje daar weer eens, van het Luxemburg-achtige Kazachstan, maar dat de simpele Kazakken in het laatste half uur enkele keren zomaar naar het Nederlandse doel konden opmarcheren (en vlak voor tijd 1-2 maken) was veelzeggend.

3. Geen enthousiasme
Danny Blind weet genoeg van voetbal, hij weet alles van looplijnen en tussen de linies lopen, maar duidelijk onvoldoende van psychologie. Zijn ervaringen op dat gebied zijn ook gering. Slechts één seizoen was hij eindverantwoordelijk voor een spelersgroep van volwassen voetballers. Terugdenkend aan zijn Ajaxjaar 2005-2006 zien we een chagrijnige coach in de dug-out die het allemaal maar niks vindt. En enthousiasme is nu juist wat Oranje nodig heeft om in elf maanden tijd (dan start de WK-kwalificatie) iets nieuws en fris neer te zetten.

4. Verlammende kracht op Daley
Ex-international Pierre van Hooijdonk begon er gisteravond over bij de NOS en er zit wat in: opvallend is dat Daley Blind onder zijn vader zo onbeholpen presteert. Zelfs van Daleys sterkste wapen, de opbouwende pass, kwam almaar minder terecht. Daley is altijd solidair met papa Danny en trekt zich alles enorm aan. Dat maakt hem kwetsbaar. De opbouwende pass van Daley zullen we de komende jaren hard nodig hebben. Danny lijkt zijn zoon in de weg te lopen.

5. Afrekenen met zelfgenoegzaamheid
Danny Blind is een exponent van de Hollandse School, hij zweert daarbij. Maar onze veelgeprezen spelbenadering is links en rechts al lang ingehaald. Er moet snel een bondscoach komen die afrekent met de zelfgenoegzaamheid in Zeist. Met handhaving van de goede aspecten van ons verzorgde voetbal moet een nieuwe coach — waarom geen buitenlander? — de Hollandse School verrijken met loopvermogen en fysieke en mentale hardheid. Zodat Oranje weer een modern team wordt, geen elftal dat leeft in het verleden.