Ruin porn: verwonderd rondwandelen in Tsjernobyl

Een verroeste achtbaan nabij Tsjernobyl, verlaten huizen in Fukushima, fabrieksterreinen die in verval zijn geraakt. Ramptoerisme is iets van alle tijden, maar met de technologische mogelijkheden van vandaag de dag en de vruchtbare bodem die het internet heet lijkt het populairder dan ooit.

In de Verenigde Staten wordt gesproken van ruin porn: foto- en videoreportages van verlaten panden en terreinen. En via een officieel Instagram– en Tumblraccount komt iedereen die al eens door Tsjernobyl heeft willen lopen aan zijn trekken. En als dit geen soelaas biedt zijn er altijd nog blogs als Ruin PornAbandoned America en Architecture of Doom. In de VS wijden hoogleraren hele papers aan de zin en onzin rond het fenomeen.

“De term ruin porn is zo onvolwassen en onhandig dat het op zichzelf niet serieus te nemen valt,” schreef de Amerikaanse publicist Richard Woodward. Tegelijkertijd is deze vorm van documentatie tekenent voor de fascinatie voor overblijfselen uit een verloren tijd. “Ruïnes herinneren ons eraan dat, ongeacht hoeveel nieuwe objecten we produceren, diezelfde objecten ons en onze doelen met ze overleven,” schreef hoogleraar Jason McGrath in een paper getiteld Apocalypse, or, the Logic of Late Anthropocene Ruins. 

Filmmaker Danny Cooke spendeerde een week in de verlaten steden Tsjernobyl en Pripyat, in 1986 getroffen door de nucleaire ramp. Met een drone vloog hij over de overblijfselen van het gebied.

Ook in Nederland is deze vorm van reportage niet onbekend. Denkt u aan de dronebeelden van het verpauperde zwemparadijs Tropicana in Rotterdam, en wat dacht u van onderstaande video: gemaakt in wat ooit het pretpark Land van Ooit voorstelde.

Een beetje cru is het wel, de exploitatie van andermans misère. De Amerikaanse website The Conversation concludeerde dat ruin porn vooral ‘een tegengif is voor sombere realiteit van onvermijdelijke vernietiging’.

Ook in verval schuilt schoonheid.

Fallen windows

Een foto die is geplaatst door Ruin Porn (@ruinporn) op