Met deze trivia imponeert u uw vrienden tijdens de finale van het WK Rugby

De apotheose van het WK Rugby nadert. Rivalen Nieuw-Zeeland en Australië binden zaterdag de strijd aan in de finale. HP/De Tijd verzamelde de feitjes waarmee u uw vrienden op de bank of – als u all the way gaat – in de pub imponeert.

De strijd tussen de Nieuw-Zeeland en Australië is er eentje om van te watertanden. Het affiche is qua betekenis te vergelijken met Nederland-Duitsland, en een van de meest gespeelde wedstrijden op de rugbykalender. De ontmoeting staat sinds 1903 garant voor spektakel. Door de jaren heen speelden de All Blacks en de Wallabies 154 keer tegen elkaar.

De Nieuw-Zeelanders wonnen verreweg de meeste ontmoetingen met het buurland: 104. Daarnaast verloren de Kiwi’s sinds 2008 slechts drie keer van de aartsrivaal. Opvallend is dat twee van de laatste tien duels tussen de grootmachten in een gelijkspel eindigde. Een unicum in een sport waarbij vrijwel altijd een winnaar is.

Het is de eerste keer dat de twee grootmachten tegenover elkaar staan in de finale van een WK. Nieuw-Zeeland kan als eerste land de wereldtitel prolongeren. De All Blacks pakten eerder WK-goud in 1987 en 2011. Ze staan voor de vierde keer in de eindstrijd. Voor de Australiërs is het eveneens de vierde finale. Na winst in 1991 en 1999, verloren de Wallabies in 2003 hun laatste eindstrijd van Engeland.

De Australische equipe maakte tijdens dit WK Rugby veruit de meeste tackles. 726 keer lukte het een Australisch krachtmens om een weerloze tegenstander tegen het gras te kwakken. In perspectief: de Nieuw-Zeelanders maakten bijna tweehonderd tackles minder.

Chef Vernietiging bij de Aussies is David Pocock. De onverzettelijke Australiër in de back row van de Wallabies is met 46 tackles het toonbeeld van kracht. Probeert u eens in te denken wat de beste man doet tussen wedstrijden door. Stoom afblazen doet de geweldenaar door te kijken naar de natuurdocumentaires van niemand minder dan Sir David Attenborough. Hij is zo’n fan dat hij Attenborough zelfs heeft uitgenodigd voor de finale.

Pocock en zijn collega’s in de verdediging maken zich op voor een zware wedstrijd krijgen tegen de All Blacks. De Nieuw-Zeelanders hebben liefst 256 punten gescoord dit wereldkampioenschap en hebben met Julian Savea de speler die de meeste tries over de achterlijn drukte.

De winger beukt als een wendbare bulldozer onophoudelijk de verdedigingen van de oppositie open en scoorde al acht tries. De Fransen hebben er nog nachtmerries van. Ook Savea blijkt naast het rugbyveld een normale twintiger. Een blik op zijn Instagram-account zegt genoeg.

Having a little fun with dubsmash! 😂 need some more practise! #ahwell #ireallylikeyou #athousandmiles ✌🏾️

Een video die is geplaatst door Julian Savea (@juliansavea7) op

Voorafgaand aan het duel zullen de All Blacks hun tegenstander proberen te imponeren met de haka, de ceremoniële dans waarmee zij hun voorvaderen aanroepen. De bekendste haka (de Ka Mate) stamt volgens de legende uit 1820. De tekst werd uitgesproken door Maori-leider Te Rauparaha terwijl hij probeerde te ontkomen aan een vijandige stam.

Wanneer het fluitje van Welshe scheidsrechter Nigel Owens klinkt, trappen Nieuw-Zeeland en Australië af voor de achtste WK-finale. Twickenham – bijnaam: De Kathedraal van de rugbysport – zit afgeladen vol met meer dan 82.000 toeschouwers.

De Britse supporters, die hoopten op hun eigen helden in de finale, moeten het doen met een Oceanisch onderonsje op hun voormalig slaveld. Het heilige gras van het Londense stadion was voorheen een sla-plantage, maar sinds 1909 ploegen de rugbyers de strakgeknipte grasmat om.

De Wallabies hebben goede herinneringen aan een WK-finale in het Engelse stadion. Tijdens het tweede WK Rugby in 1991 winnen de Australiërs met 12-6 van thuisland Engeland. Het is de eerste wereldtitel voor Australië.

Zoals het iedere groundsman in Engeland betaamd is ook het gras van Twickenham een biljartlaken. Al moet Keith Kent met de handen in het haar hebben gezeten na negen slopende wedstrijden vol tackles, rucks en scrums.

Twickenham vormt daarnaast de geboortegrond van een bijzondere traditie. Britse sporthistorici claimen dat in de jaren ’70 de eerste mannelijke streaker in het Londense stadion rondliep. De eerste vrouwelijke naaktloper viel in 1982 te ontwaarden op Twickenham.

Er was nog niet veel gebeurd tijdens de wedstrijd tussen Engeland en Australië toen de Engelse Erica Roe haar shirt uittrok en zich richting het veld begaf. Niet veel later zag het preutse BBC-publiek Roe in volle glorie en met twee stralende middelpunten het beeld betrad. Haar stunt leverde Roe een modellencarrière op.

De WK-finale tussen Nieuw-Zeeland en Australië is zaterdagmiddag vanaf 17.00 uur te zien bij RTL7, maar ook gegarandeerd in uw lokale Ierse pub.