What’s in a band name

Vier maal per jaar bezoek ik de Muzikantendag. Amateurmuzikanten kunnen daar workshops en panels bijwonen, opdat ze meer plezier uit hun muziek halen en met een beetje geluk meer succes. Mijn taak bestaat eruit muzikanten van persoonlijk advies te voorzien tijdens de zogenaamde demospreekuren. Het zijn een soort speeddates. Elke tien minuten krijg je een andere band/zangeres/rapper aan je tafel. Ze laten een half liedje horen en ik vertel ze wat goed is en wat beter kan. Sommige artiesten zijn al aardig op weg. Die hebben heel specifieke vragen. Je weet bijna zeker dat ze over een paar jaar op Lowlands staan. De meerderheid doet maar wat. Dat is eigenlijk leuker, je kunt ze alles wijsmaken.

Het komt voor dat er helemaal niets klopt aan zo’n band. Dat zelfs de naam fout is. Ik had eens een paar jongens aan tafel die zich Orange noemden, of misschien was het Red. Een kleur in ieder geval. Wil je gevonden worden op Google, dan is zo’n algemene term niet handig.

Er zijn bands die bewust dat soort namen aannemen. Tennis bijvoorbeeld. Of, mijn favoriet (qua naam dan): The Internet. Heel dom, maar als je het redt kun je wel zeggen dat je het helemaal op eigen kracht hebt gedaan. Het summum is dat je bandnaam sterker wordt dan de oorspronkelijke betekenis van het woord. Bij Queen of The Beatles denkt niemand aan een vrouw met een kroon of insecten of autootjes.

Snoeiharde metal
De bandleden van Red of Yellow waren op de bandfoto gekleed in het rood of oranje. Ze lachten heel vriendelijk. Ze maakten snoeiharde metal. Dat klopte van geen kant. Metalliefhebbers pikken die band er nooit uit.

Zie je ‘Thee’ in plaats van ‘The’, dan heb je met meestal met een garageband te maken. Aan het bijvoeglijk naamwoord Lil’ herkent men de rapper. Om de een of andere reden kicken metalheads nogal op de overbodige umlaut. Denk aan Motörhead, Mötley Crüe, Queensrÿche.

Herdoop je band tot Oränge, adviseerde ik. Trek iets zwarts aan, kijk een tikkie stoerder en je bent vijf stappen verder.

Eagles Of Death Metal
Vrijdag werd de garagerockband Eagles Of Death Metal in de berichtgeving veelal deathmetalband genoemd. Natuurlijk was er op dat moment wel iets anders om je over op te winden, maar het stoorde me toch. Ik was niet de enige, blijkens de vele terechtwijzingen op Twitter. Ook daar stoorde ik me aan. Ergens was dat een goed teken. Dat ik me ondanks alles nog gewoon druk kon maken over dat soort onbenulligheden. Zolang dat gebeurt, weet je dat je niet verslagen bent.