Hoe succesvol zijn die hackers van Anonymous?

Vorige week opende hackersorganisatie Anonymous online de aanval op IS, een reactie op de aanslagen van 13 november in Parijs. In het verleden wisten de anonieme wizzkids van het collectief al zeer geslaagde acties uit te voeren. Of het nu gaat om represailles tegen platformen die kinderporno verspreiden of het platleggen van overheidswebsites; Anonymous is met circa 100 geregistreerde aanvallen geen zooitje online herrieschoppers te noemen.

De eerste videoboodschap van Anonymous, waarin een reactie op Parijs werd aangekondigd, werd ontvangen met de nodige scepsis. Operation Isis bood online activisten een eenvoudige manier om hun bijdrage te leveren aan de strijd tegen de terreurgroep Islamitische Staat, zonder de laptop te hoeven verlaten. Websites en twitteraccounts van jihadisten werden gesloten om zo de publicitaire uitingen van IS te blokkeren. Schadelijk, werd er geroepen, omdat zo inlichtingenbronnen zouden vertroebelen.

De door activisten getroffen doelen zijn veelal onnauwkeurig gekozen, vertelde een medewerker van Twitter later. Ook uit onderzoek door Ars Technica blijkt dat aanvallen op twitteraccounts plaatsvonden op basis van etnische profilering. Zo was een Arabische tweet in sommige gevallen al voldoende voor het sluiten van een twitteraccount. Zo werden ook onterecht Koerdische, Iraanse, Palestijnse en Tsjetsjeense accounts als IS-gerelateerd aangemerkt, simpelweg omdat de profielfoto’s de indruk wekten van een Arabische gebruiker.

Ook de leden van Anonymous begonnen zich gaandeweg bewust te worden van het probleem en riepen activisten op zich te bewust te zijn van het gegeven dat ‘een persoon nog geen legitiem doelwit is, alleen omdat een tweet in het Arabisch is geschreven of een persoon moslim is’. Het kwaad was echter al geschied, en activisten distantieerden zich van de actie. 

Toch zijn er over de afgelopen jaren ook succesvolle initiatieven door Anonymous georkestreerd.

Scientology
Tot de meer bekende acties behoort zonder twijfel ‘project chanology‘, een aanval op de Scientology-kerk in januari 2008. Anonymous lanceerde denial of service-aanvallen tegen websites van de religieuze cult, die naar verluidt dissidente leden gevangen hield. Eveneens wist Anonymous zoekresultaten zodanig te beïnvloeden dat websites die Scientology bekritiseerden een prominente plaats kregen op het internet.

Overheidscensuur
In 2009 begon Anonymous repressieve regimes op de korrel te nemen. Zo werden naar aanleiding van vermoedelijk fraude bij de Iraanse presidentsverkiezingen, een aantal Iraanse overheidssites aangevallen. In samenwerking met torrentwebsite The Pirate Bay werd bovendien een website in het leven geroepen die de Iraanse Groene Beweging hielp informatie uit te wisselen zonder censuur van de overheid.

Vrijheid van meningsuiting
Meer politiek gemotiveerde aanvallen volgden in de jaren daaropvolgende, tijdens de Arabische Lente. Zowel tijdens de Tunesische als de Egyptische revolutie pakten Anonymous-leden overheidswebsites aan. In landen waar Anonymous vermoedde dat burgers werden vervolgd, of waar de vrijheid van meningsuiting in gevaar was, gingen de hackers de strijd aan met de overheid. In Maleisië, India, Syrië, China, Nigeria, Quebec, zelfs in Orlando, Florida zijn in het verleden overheidswebsites uitgeschakeld. Van alle Anonymous-acties was 42 procent op overheden gericht.

Kinderporno-ring
Oktober 2011 ging Operation Darknet van start, een campagne tegen kinderpornografie. De verspreiders van kinderporno bleken echter zo effectief in het gebruik van de hedendaagse technologie, dat het niet mogelijk was hen op te sporen. In plaats daarvan richtte Anonymous zich daarom op het verstoren van hun bedrijfsvoering, wat de kinderporno-ring in de financiële zin schade toebracht.

Kim Jong-un
In 2013 voerde Anonymous Operation Free Korea uit, met de bedoeling de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un tot aftreden te dwingen, en zo democratie de ruimte te bieden. Anonymous eiste ook dat het stalinistische land zijn nucleaire ambities zou verlaten, en alle burgers ongecensureerde toegang tot internet zou bieden. De acties brachten geen beleidswijziging in Noord-Korea teweeg, maar Anonymous sloeg er wel in 15.000 gebruikersnamen en wachtwoorden van overheidsgerelateerde webdiensten vrij te geven.

KKK
Vanaf 2014 richten de activiteiten van Anonymous zich vooral op politiegeweld, terroristen en haatgroepen. In oktober van dit jaar kondigde Anonymous aan informatie over 1.000 Ku Klux Klan-leden vrij te geven. Tot nu toe werd ‘slechts’ een lijst met honderd namen van blanke racisten uit Amerika vrijgegeven. De lijst bevatte onder meer de naam van cartoonist Ben Garrison. Hij is niet aangesloten bij de KKK, maar zijn werk bleek door neo-nazi’s te zijn gebruikt.

Dit was overigens niet de eerste misser van de hacker-activisten. Bij de zoektocht naar de politieagent die verantwoordelijk was voor het doodschieten van Michael Brown in het Amerikaanse Ferguson gaf Anonymous in eerste instantie de verkeerde naam vrij.

En nu dus de mislukte operatie-IS. Hoewel Anonymous beweert 20.000 IS accounts plat te hebben gelegd, slaat Twitter geen acht op de door Anonymous aangeleverde lijsten, omdat deze lijsten over het algemeen inaccuraat zijn. Anonymous heeft wel gereageerd op de kritiek van Twitter en bood zijn verontschuldigingen aan voor de desinformatie. Het hackerscollectief: “We herstructureren alles voor #OpParis, #OpISIS & #OpIceISIS om daadwerkelijk iets te doen – om een verschil te maken.”