Geef Leo die Golden Globe, en dan die verdomde Oscar

Als u weleens van de Golden Globes heeft gehoord, dan weet u dat ze de belangrijkste indicatie zijn voor de o zo belangrijke Oscar-nominaties, want dat vermelden ze er standaard bij in de krant. Geen woord van gelogen, overigens. De Globes worden toegekend aan beste prestaties in de Amerikaanse film- en televisiewereld door 93 leden – journalisten en recensenten – van de Hollywood Foreign Press Association (HFPA). Vandaag werden de nominaties bekendgemaakt.

In de regel vindt de HFPA dezelfde acteurs, regisseurs en films goed als de ruim vijfduizend leden van de Amerikaanse Academy, de vaklui uit Hollywood die jaarlijks de Academy Awards, ofwel Oscars, toekennen. De lijsten met genomineerden vertonen jaarlijks grote gelijkenissen, en niet zelden zijn beide partijen het ook eens over de nummer één van iedere categorie. Vorig jaar nog won Eddie Redmayne zowel de Globe als de Oscar voor zijn rol als fysiek aftakelende Stephen Hawking in The Theory of Everything, en Julianne Moore voor haar vertolking van een dementerende academicus in Still Alice. (Ziekte doet het goed bij iedere filmjury.)

Deze editie, de uitreiking vindt plaats in januari, is Eddie Redmayne (The Danish Girl) wederom genomineerd. De concurrentie bestaat uit Bryan Cranston (Trumbo), Will Smith (Concussion) Michael Fassbender (Steve Jobs) en Leonardo DiCaprio (The Revenant). En dat DiCaprio er tussen staat is opvallend. Niet omdat het promotiemateriaal de indruk wekt dat zijn rol in The Revenant godgeklaagd slecht is, of omdat DiCaprio überhaupt niet kan acteren, nee, omdat hij met deze nominatie zichtbaar dichter bij zijn welverdiende Oscar komt.

DiCaprio werd in zijn leven tien keer genomineerd voor een Golden Globe, en echt niet voor lulrolletjes. Denk aan de doorgedraaide huisman in Revolutionary Road, miljardair Jordan Belfort in The Wolf of Wall Street, het mentaal beperkte broertje van Johnny Depp in What’s Eating Gilbert Grape. Hij won er twee. Een Oscar won hij nooit.

DiCaprio, een van de meest gerespecteerde acteurs van deze tijd, acteert sinds 1989, speelde in zo’n veertig films, maakte personages uit Titanic, InceptionDjango Unchained en Inception iconisch. Hoe goed hij ook speelde; ieder jaar werd hij verslagen.

Laat ik vooropstellen dat ik het volstrekt onprofessioneel en dus verwerpelijk vind om iemand een prijs te geven. als blijk van gunstige welwillendheid. Je kan voorop een cruiseschip roepen dat je de koning van de wereld bent, of je kan het niet. Maar nog nooit kreeg hij de belangrijkste filmprijs. Terwijl hij en zijn oeuvre dat zo ontzettend verdienen.

Arme Leo.

Zijn Oscarloosheid is het onderwerp van spot op populaire grappigeplaatjeswebsites als 9gag, op Facebook zijn er een flink aantal pagina’s waar fans oproepen tot actie, en zelfs het Amerikaanse Witte Huis schreef een petitie waarin de Academy werd opgeroepen te stemmen op DiCaprio als Beste acteur na het zien van The Wolf of Wall Street.

Leonardo DiCaprio is de kennis die de dertig nadert en nog maagd is. Hij is de bejaarde die gemeenteperkjes afvalvrij houdt maar nog nooit Vrijwilliger van het Jaar was. De vriend die ’s nachts op de fiets springt om liefdesverdriet te temperen maar zijn eigen sores moet achterlaten in een voicemail.

Ik stel me Leo weleens voor in zo’n Amerikaanse hypermarkt zo rond de Oscars, onherkenbaar onder een grijze fleecemuts met een zonnebril. Dat hij dan langs een schap loopt waar nep-Academy Awards van goud gespoten plastic worden verkocht, en dat er dan een vijfjarig meisje na minutenlang zeuren van haar moeder zo’n imitatie mag meenemen naar de kassa. Dolgelukkig als ze is omarmt ze haar Oscar. Zelfs zij heeft er een, denkt Leo dan, en hij moet vechten tegen de tranen. ’s Avonds leest hij de speech die hij al in 1994 schreef.

Geef Leonardo DiCaprio zijn Oscar. Al is het alleen al om die zeer waarschijnlijk legendarische speech te horen.