Sport

Bluffend langs de bewaking op het Sportgala

Sporters, coaches, sportvrienden, sportfamilieleden en sportjournalisten - heel sportminnend Nederland was dinsdagavond aanwezig in de RAI voor het Sportgala 2015. Het feest waar eindelijk een glaasje alcohol gedronken mocht worden, waar teruggeblikt werd op het mooie sportjaar en alle sporters in het zonnetje werden gezet. Kortom hét sportfeestje van het jaar waar iedereen de tijd van zijn leven heeft. Nou, bijna iedereen dan. Als journalist mag je namelijk niet in de grote zaal zitten, de plek waar dus alles gebeurt. ‘Wij’ mochten gedurende de show ergens in een ruimte achteraf op een TV-scherm naar het Sportgala kijken. Het was wel de bedoeling dat de aanwezige pers zich aan het kledingvoorschrift black tie hield. Gevolg was dat het krappe journalistenhok vol met nette mensen zat, een vreemde gewaarwording. Terwijl ik op een barkruk zat dacht ik aan het rode lopermoment van zojuist. Daar had ik gelukkig nog wel Yuri van Gelder gezien, kon ik bijna Robin Haasse aanraken en werd ik opzij geduwd toen Dafne Schippers voorbij liep en kon ik vanaf de grond geloof ik toch nog een glimp van haar jurk meekrijgen. Mijn komst hier was dus niet helemaal voor niets geweest. Van het thuisfront dat lekker op de bank met kaasjes en wijn klaar zat om naar het Sportgala te kijken, ontving ik sms’jes waarin zij mij heel veel plezier wensten. Ik keek beteuterd naar mijn glaasje lauwe cola, nam een handje oude pinda’s en zette mijn telefoon demonstratief uit.

16/12 | 2015

door Marleen Hogendoorn

Leestijd 1 minuut

Bluffen

Totdat een collega in hetzelfde schuitje (in smoking en met lauw bier) het niet langer aankon en begon te fluisteren over het crashen van het sportgala en toch de zaal in proberen te komen. Een kwestie van doorlopen, bluffen en doen alsof je niet bang bent voor de bewaking. Een hele sport dus. Het lukte ons en opeens zaten we op het balkon van het verboden gebied op een plek waar we het bijna net zo goed konden zien als thuis op de bank.

Mooier

Eerlijk is eerlijk, hier was het toch veel mooier om te zien hoe Douwe Bob het Sportgala officieel opende. Hier zag ik Bart Bennema, de trainer van Dafne Schippers, uitgeroepen worden tot Coach van het Jaar. Ik zag Mary Kok eindelijk haar Jaap Eden Award in ontvangst nemen voor het overzwemmen van het Kanaal in 1960 en de vele wereldrecords die ze verbrak. Ze noemde de prijs ‘mooier dan het vaasje bloemen dat ze er destijds voor kreeg’. Rolstoeltennisster Jiske Griffioen werd de Paralympisch sporter van het jaar voor het winnen van onder meer de Australian Open en Roland Garros. Beachvolleybalduo Nummerdor en Varenhorst werd de sportploeg van het jaar, op het WK in ons eigen land werden de heren tweede. Talent van het jaar werd de vijftienjarige Marrit Steenbergen, ze won dit jaar de Europese Spelen in Bakoe maar liefst zes medailles en ook nog zilver op het WK in Kazan met het estafetteteam op de 4x100 meter vrij.

Rintje Ritsma mocht de Fanny Blankers-Koen Carrièreprijs aan zijn opvolger uitreiken, de hele zaal gaf een staande ovatie toen Joop Zoetemelk het podium op kwam. Er werden nog meer sporthelden geëerd: oud-wielrenner en Tourwinnaar van 1968 Jan Janssen (1940), voormalig Nederlands schaatskampioene Stien Kaiser (1938) en gepensioneerd Olympisch atlete Mia Gommers (1939).

Vergeten

Omdat Reinier Paping, winnaar van die extreem barre Elfstedentocht van 1963, de prijs mocht uitreiken aan de Sportman van het Jaar, vergaten we maar even dat we het niet eens waren met de lijst genomineerde mannen. Shorttracker Sjinkie Knegt was de gelukkige en ging snel van het podium, voordat het publiek om Max Verstappen of Tom Dumoulin begon te roepen. De Sportvrouw van het Jaar kon niemand anders dan Dafne Schippers zijn. Daar was de jury het van het Sportgala het wel mee eens.

Onrustig

Vervolgens was het tijd voor de afterparty. De overige pers werd bevrijd uit het hok en mocht verbazingwekkend genoeg hier wél bij aanwezig zijn. Het maken van foto’s of filmpjes was echter verboden en interviews waren helemaal uit den boze; maar ik kan u desalniettemin vertellen dat het nog lang onrustig bleef in Amsterdam.