Hoe een beslissing van Rintje Ritsma voor stress bij Ireen Wüst zorgde

‘Opgeluchte Wüst verdedigt titel op 1500 meter,’ luidde de kop boven een (onder andere op deze site te lezen) ANP-artikel op de zondagochtend van de NK Afstanden. De schaatster heeft na maanden zoeken een sponsor voor haar team gevonden, hetgeen haar veel energie en stress kostte. Eindelijk kan ze weer doen waar ze goed in is: hard schaatsen.

In februari van dit jaar besloot Wüst afscheid te nemen van Team Continu, ze miste bij de vrouwenploeg onder leiding van coach Gianni Romme en Marianne Timmer ‘de uitdaging en het trainen met mannelijke sparringspartners’. De meervoudig olympisch kampioene besloot zich niet uit te sluiten een bestaand team, maar zelf een nieuwe selectie te formeren en op zoek naar geldschieters. Iets waar ze zich in april van dit jaar nog ‘geen zorgen om maakte’.

Op die opmerking moest Wüst bij het begin van het schaatsseizoen terug komen. Na een klein half jaar was het de Brabantse nog altijd niet gelukt om voor haar team, waar ook Koen Verweij zich aansloot, een sponsor te vinden. Toen zij in het voorseizoen ook nog eens hard ten val kwam tijdens een fietstraining en de resultaten bij de KNSB Cup als gevolg daarvan tegenvielen, nam de stress alleen maar toe.

Stress die voor een groot deel is toe te schrijven aan een beslissing van Rintje Ritsma, nu twintig jaar geleden. De Beer van Lemmer was in 1995 de eerste schaatser die ‘commercieel ging’. Ritsma was niet tevreden over de faciliteiten die hem werden geboden bij de zogeheten kernploeg, de nationale selectie van de KNSB. En dus zagen we Ritsma in een babyblauw pak over de ijsbaan glijden en tijdens de reclameblokken in een ijsbad zakken om zijn geldschieter Sanex te promoten.

Hoewel de beslissing van Ritsma – zoals dat gaat met aan geldgerelateerde keuzes – in het begin volop werd bekritiseerd door zowel collega’s als de bühne, volgden anderen al snel zijn voorbeeld. Want wie wil nou niet én meer geld verdienen én de kans om beter te presteren. Het bleek de start van een revolutie in het schaatsen, die bijna net zoveel invloed had als de invoering van de kunstschaats.

Concurrentiestrijd
Een verandering die het niveau in het schaatsen lange tijd ten goede kwam. Er ontstond een gezonde concurrentiestrijd tussen de verschillende commerciële ploegen. De atleten daagden elkaar uit en stuwden elkaar omhoog, waardoor het niveau van het Nederlandse schaatsen alleen maar beter werd en er steeds meer afstand werd genomen van de internationale tegenstrevers.

Inmiddels begint de ‘vercommercialisering van het schaatsen’ echter ook zijn negatieve kanten te tonen. Ongelukkige schaatsers blijven het voorbeeld van Ritsma volgen en blijven zich afscheiden. Het heeft tot gevolg dat ons land inmiddels niet minder dan negen commerciële schaatsploegen rijk is. En al die selecties dienen allemaal gefinancierd te worden door welwillende bedrijven. En ook die blijken een keer op.

Steeds vaker maakten schaatsers zich tijdens het voorseizoen drukker om geld dan om het perfectioneren van hun slag. Zo kon het dat een groot kampioene als Ireen Wüst tot ver in het schaatsseizoen moest wachten tot zij wist wie de komende tijd haar boterham betaalt. Uiteindelijk bleek JustLease.nl (Ja, echt) de redder in nood. “Het is fijn dat die stress van mijn schouders is. Gaandeweg sloop de onrust er toch een beetje in,” gaf Wüst bij de presentatie op de dag voor kerst toe.

Bedankt, Rintje Ritsma.

Meer leuke content? Like ons op Facebook