Criminaliteit floreert bij een scheve man-vrouw-verhouding

De omvang van de vluchtelingentoestroom naar Europa is ongekend. Alleen al het laatste jaar vluchtte naar schatting 1.000.000 mensen uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika, geteisterd door humanitaire crises. Europese regering staan al enige tijd voor politieke en morele dilemma’s, en na de jaarwisseling zijn ze gedwongen te kijken naar een cruciaal aspect van dit vraagstuk: de geslachtsratio. 

Het incident tijdens de nieuwjaarsnacht in het Duitse Keulen, waar vrouwen op grote schaal zijn aangerand en bestolen door wat autoriteiten omschrijven als mannen van ‘Noord-Afrikaanse of Arabische afkomst’, heeft een nieuwe draai gegeven aan het vluchtelingendebat.

Zelden wordt er in de politiek stilgestaan bij het gegeven dat een onevenredig groot aantal migranten bestaat uit jonge, ongehuwde, alleenstaande mannen. En dat kan het geslachtsevenwicht – op zijn minst in bepaalde leeftijdsgroepen – dramatisch doen veranderen, met verregaande gevolgen. Onderzoek heeft al aangetoond dat door mannen gedomineerde samenlevingen minder stabiel zijn, omdat ze meer vatbaar zijn voor geweld, opstandig en rebels gedrag en mishandeling van vrouwen.

In balans
Dat zo veel jonge mannen landen als Afghanistan, Irak en Syrië verlaten is meer dan logisch. Op basis van hun demografische kenmerken is de kans groot dat ze gedwongen worden zich aan te sluiten bij paramilitaire groeperingen waar ze moeten vechten tegen andere strijdende fracties, of dat ze gedood te worden door diezelfde groeperingen in plaats van in gevangenschap terecht te komen. Het resultaat: meer dan 65 procent van de in het afgelopen jaar door Italië en Griekenland geregistreerde vluchtelingen bestaat uit mannen, zo laten cijfers van de Internationale Organisatie voor Migratie zien.

Geen disproportioneel percentage, zou je zeggen, maar dat is het wel degelijk. Zeker bij een nadere bestudering van wie die mannen zijn. Het is waar dat veel mannelijke migranten hopen dat ze, indien asiel wordt verleend, hun vrouwen en kinderen naar Europa kunnen halen, waarmee de verhouding mannen-vrouwen meer in balans zou zijn.

Kinderhuwelijken
Belangrijker is echter het gegeven dat meer dan 20 procent van de migranten bestaat uit minderjarigen. De IOM schat dat meer dan de helft daarvan naar Europa reist als niet-begeleide minderjarige, van wie weer 90 procent mannelijk is. Hoewel het geenszins zeker is dat hun asiel wordt verleend, staat wel vast dat ze geen speciale dispensatie krijgen om echtgenotes te brengen, vooral omdat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens onlangs heeft geoordeeld dat de EU-landen niet verplicht zijn om de wettigheid van kinderhuwelijken onder migranten te erkennen. De scheve verhouding is goed te zien in Zweden. Door de toestroom van minderjarige vluchtelingen is de verhouding daar nu 123 jongens per 100 meisjes, in de categorie 16- en 17-jarigen.

Geslachtsverhoudingen hangen samen met sociale stabiliteit. Canada – dat ook al een scheefgroei onder minderjarige migranten kent – lijkt zich dat bewust te zijn en de nieuwe liberale regering van Justin Trudeau kondigde vorig jaar november aan dat voortaan alleen vrouwen, onder begeleiding reizende kinderen en hele gezinnen uit Syrië welkom zijn. Mogelijk speelt bij deze beslissing de angst voor terrorisme een rol, zeker gezien de aanslagen in Europa en de Verenigde Staten – gepleegd door jonge mannen.

Criminaliteit
Samenlevingen met scheve geslachtsverhoudingen kunnen instabiel raken, zo betoogde Andrea den Boer, hoogleraar politicologie aan de universiteit van Kent in 2005 al in de studie Bare Branches: The Security Implications of Asia’s Surplus Male Population. Empirische studies tonen aan dat de seksratio significant correleert met geweld en vermogensdelicten: een scheve de man-vrouw-verhouding, veel criminaliteit. “Ook de opkomst van zowel gewelddadige criminele bendes als ook van anti-regeringsbewegingen lijkt hiermee verband te houden,” aldus Den Boer. Blijkbaar leidt de onmogelijkheid een gezin te stichten ertoe dat jonge mannen – zeker zij die al in de marge van de samenleving staan – hun ergernissen alleen maar versterkt voelen en een uitlaatklep daarvoor gaan zoeken.

Volgens Den Boer komen daar nog de negatieve gevolgen voor vrouwen in door mannen gedomineerde samenlevingen bij. “Misdrijven zoals verkrachting en seksuele intimidatie komen vaker voor in zeer masculine samenlevingen, waarmee ook de mogelijkheid van vrouwen om zich vrij en zonder angst te verplaatsen wordt beperkt.” Daarnaast trekt de vraag naar prostitutie sterk aan, waarbij de georganiseerde misdaad voorop loopt om munt te slaan uit de aangetrokken vraag.

De negatieve effecten van een influx aan overwegend jonge mannelijke vluchtelingen of migranten moge duidelijk zijn. Wat vaak vergeten wordt in de discussies over migratie is dat de achtergebleven vrouwen meestal in abominabele omstandigheden verkeren. In de vluchtelingenkampen in Syrië, Turkije, Jordanië en omringende landen leven de vrouwen in angst en armoede, altijd het gevaar lopend ten prooi te vallen aan uitbuiting en misbruik.

Om Den Boer nogmaals aan te halen: “Als de seksratio van de herkomstlanden van de migranten in balans is, is het dan niet vreemd om overwegend mannelijke migranten asiel te verlenen?”