Waarom is er geen onbezoedelde kandidaat voor het Kamervoorzitterschap?

Wie de afgelopen jaren bij het wedkantoor gokte dat Anouchka van Miltenburg de eindstreep niet zou halen is niet rijk geworden. Feitelijk wist ze het nog lang te rekken, maar ze deed nog het meest denken aan Bambi die zich op glad politiek ijs begaf:

Helaas voor de ex-Kamervoorzitter viel het kabinet niet, dat had haar een chique zijdeur-exit van het Binnenhof geboden.

Tegen de achtergrond van de aangekondigde vacature is de huidige strijd over de voorzittershamer des te verrassender. Gisteren besloten zowel Martin Bosma (PVV) en Ton Elias (VVD) zich ook te melden in de strijd. Niet dat ze veel kans maken. Elias doet het op persoonlijke titel – de VVD wilde zich na het vertrek van Van Miltenburg niet in de strijd om haar opvolging mengen én Elias is niet bij iedereen populair vanwege zijn uitgesproken karakter –, de kundige debatleider Bosma is met zijn harde uitspraken over moslims bepaald geen visitekaartje van het nepparlement.

Met name de deelname van Elias is toe te schrijven aan het feit dat de twee overige kandidaten, Khadija Arib (PvdA) en Madeleine van Toorenburg (CDA), óók niet de gedroomde opvolgers zijn.

Waar de impopulariteit van Arib vandaan komt blijft vaag, maar alle Haagse journalisten spreken over anonieme bronnen die de-kandidaat-met-het-dubbele-paspoort affakkelen. Haar Marokkaanse accent zou niet gewaardeerd worden, de VVD zou haar ronduit ongeschikt vinden en hebben aangegeven alle kandidaten behalve Arib te steunen. Ze leidt debatten deugdelijk, maar een droomkandidaat is het zeker niet.

Door de kandidatuur van zowel Arib (geen steun VVD) als Elias (ook al geen steun VVD) heeft de coalitie, gelukkig nog altijd in het bezit van een minimale Kamermeerderheid, geen voorgesorteerde kandidaat. De stemming is bovendien anoniem waardoor het ieder voor zich is.

Wordt Van Toorenburg dan de lachende vierde? Ze is van onbesproken gedrag maar heeft nauwelijks ervaring in het leiden van debatten, juist datgene wat Van Miltenburg maar niet onder de knie kreeg. De andere drie hebben die ervaring als vice-voorzitters wel. Wil de Kamer opnieuw risico lopen?

Morgen is de eerste ronde van de verkiezing wie voor een jaartje de baas mag spelen in ’s lands vergaderzaal. Dat de uitkomst nog niet is voorgekookt is opmerkelijk bij zo’n belangrijke functie, maar opvallender is dat er geen goede, onbezoedelde kandidaat stond voorgesorteerd.