Een sober ontvangst voor Boris Dittrichs W.O.L.F. (*)

Wekelijks gaat Thom Goderie op expeditie in de natuurlijke habitat van de Nederlandse socialite, en onderwerpt hij premières, vernissages en andere feestelijkheden aan een smakelijke analyse. Deze week: de boekpresentatie van Boris Dittrichs W.O.L.F.

Het was even wachten, maar de geschiedenis leert dat zodra Boris Dittrich verhuist er een nieuw boek van hem op komst is. Moord en Brand schreef hij woonachtig in Nederland, De waarheid liegen in New York, en zijn nieuwe woonplaats Berlijn leidde tot W.O.L.F.

Blouw-bloed: Ellie Lust & Edwin Baltes
In uniform: Ellie Lust en collega Edwin Baltes

Stand-in voor de ambassade van de Duitse Bondsrepubliek was het Goethe-Instituut aan de Amsterdamse Herengracht. In de ontvangstzaal op de eerste etage ontving politiewoordvoerder en Wie is de Mol?-kandidaat Ellie Lust het eerste exemplaar van het boek. Lust bleek een soort muze voor Dittrich; een van de hoofdpersonages van het boek, politiecommissaris Fatima Oztürk vertoont verdacht veel gelijkenissen met de woordvoerder van de Amsterdamse Politie.

Radicalisering en extremisme vormen de thema’s van W.O.L.F., geïnspireerd door de Duitse dönermoorden tussen 2000 en 2006 door de NSU (Nationalsozialistischer Untergrund). Wanneer in een Berlijns park een hoofd in een plastic tas wordt gevonden, staat het politieapparaat op scherp. Er volgt een onderzoek naar een organisatie die zich W.O.L.F. noemt. Deze organisatie voert anti-semitische en anti-islamitische campagne.

(galeriehouder) Joris Montens, Bruisende lach, haast Schuim-bekkend Hans van der Beek & (boekwinkel vrolijk) Paul Hofman (Vlnr.)
Galeriehouder Joris Montens, Parool-journalist Hans van der Beek en schrijver Paul Hofman (v.l.n.r.)

In de kantine – met constructieplafond en al – signeerde Dittrich zijn werk. En sprak Dittrich ons bij over het politieke klimaat in Duitsland, waar de komst van vluchtelingen rechtsextremisme in de hand werkt. De vergelijking met het Nederland van voor de moord op Pim Fortuyn werd gemaakt.

Al met al: er gebeurt genoeg in Dittrichs nieuwe woonplaats Berlijn. Hij zal er nog wel even blijven. En zijn volgende boek zal dus nog even op zich moeten laten wachten.

Eindoordeel:
Een relevant boek van de mensenrechtenactivist en voormalig D66’er, en daar hoort natuurlijk een sobere avond bij. Al had ik de zware kost liever weggespoeld met een glas goeie Duitse Riesling.

tompoes1
Uitgever Cargo Melissa van der Wagt-Hendriks noemt Boris Dittrich een schrijver met een hoofdletter S
Uitgever Melissa van der Wagt-Hendriks noemt Dittrich een schrijver met een hoofdletter s