Het washandje en de wheelie van Mathieu van der Poel

De klodders modder hangen in zijn haar, in zijn wenkbrauwen, in zijn oren en er achter, op zijn lippen, aan zijn kin – waar eigenlijk niet. Zijn regenboogtrui is zwart. Hij heeft een klein washandje in zijn hand om zich te fatsoeneren. Dweilen met de kraan open, maar wat geeft het. Mathieu van der Poel heeft weer eens gewonnen.

In de modder van Zonnebeke won de 20-jarige Nederlander zaterdag zijn derde grote wedstrijd in een week. Niemand die ook maar bij hem in de buurt kwam. Volgens de Belgische commentator was het ‘een veredelde trainingsrit’. Van der Poel sprong over plassen, zwaaide naar het publiek, dacht wat na en had aan het einde gewonnen. Hij kan niet anders, weten we dankzij opa Raymond Poulidor.

Een dag later rijdt Van der Poel een wereldbekerwedstrijd in het Franse Lignières-en-Berry. Zijn grootvader, die driemaal op het podium van de Tour de France stond, is aandachtig toeschouwer. Het Vlaamse Sporza publiceert om die reden voorafgaand aan de race een interview met Poulidor op de website.

500 zeges
“Toen Mathieu vijf was, won hij alles. Toen hij zes was, won hij alles. En op zijn twintigste wint hij nog alles,” vertelt een trotse opa over zijn kleinzoon. “Hij wint met zoveel overmacht. Ik vroeg hem eens: ‘hoeveel wedstrijden heb je al gewonnen sinds je vijfde?’ Ongeveer 500, antwoordde Mathieu.”

Van der Poel deed als prof twee keer mee aan een Nederlands kampioenschap en won twee keer. Vorig jaar meldde hij zich voor het eerst bij de elite op het WK en draagt nu al het hele jaar de regenboogtrui. Van der Poel wint waar hij wil, wanneer hij dat wil en is bereid daar heel diep voor te gaan. Na zijn zege in de wereldbekerwedstrijd in Namen eind december lag hij minuten lang uitgeteld op de grond, snakkend naar adem.

Met zijn opa langs het parcours kon het dan ook niet anders dat Van der Poel ook in Lignières-en-Berry naar de zege zou rijden. En zo geschiedde. Drie rondes voor het einde van de veldrit laat hij de concurrentie achter om andermaal solo naar de overwinning te fietsen. Net als een dag eerder het publiek vermakend door de obstakels in het veld op acrobatische wijze te ontwijken.

Op de streep trekt hij á la Peter Sagan zijn voorwiel omhoog. De wheelie van een winnaar.

Programma
Volgende week rijdt Van der Poel in Hoogerheide de Grote Prijs waaraan zijn vader Adrie zijn naam verbond. Een week later verdedigt hij in Heusden-Zolder zijn regenboogtrui.