Wedstrijdanalyse: Trump deelt harde klappen uit, en incasseert

Vanaf de start van zijn campagne om president van Amerika te worden, deelt Donald Trump harde klappen uit. Maar een fanatiek bokser moet ook het nodige incasseren.

“Grote wortels, maar weinig invloed,” schreeuwt een kop van een artikel van The New York Times dinsdagavond. Het artikel in kwestie stelt grote vraagtekens bij de macht en invloed van de Amerikaanse presidentskandidaat Donald J. Trump. De vastgoedmagnaat – of real estate mogul, zoals dat lekker bekt in het Engels – zou helemaal niet zoveel gebouwen bezitten en invloed hebben op de politieke en zakenwereld in de Verenigde Staten, en New York in het bijzonder.

“Hij stapt het land in met de boodschap dat hij heel wat is in zijn geboortestad,” stellen de vier journalisten die aan het stuk werkten. Eigenlijk is Trump helemaal niet zo’n grote jongen als hij zich voordoet. Trump zou in 1996 toenmalig burgemeester Rudolph Giuliani met 6.900 dollar hebben willen steunen, ware het niet dat Guiliani het geld terugstuurde. Met dit artikel plaatst NYT een frontale aanval op de republikeinse presidentskandidaat, die zowel in de peilingen als qua overwinningen aan de leiding gaat na drie voorverkiezingen. Het is niet de eerste afrekening of de eerste keer dat Trump in opspraak raakt sinds hij afgelopen juni in de race naar het Witte Huis stapte.

Oorlogsheld of loser
Al op 18 juli, een maand nadat Trump zichzelf meldt als kandidaat, is het raak. Op een bijeenkomst in Ames, Iowa, noemt Trump senator en voormalig presidentskandidaat John McCain, een voormalig krijgsgevangene in Vietnam, een ‘loser’ en ‘iemand die het niet verdient om gezien te worden als oorlogsheld’. “Hij is een oorlogsheld omdat hij gevangen werd genomen, maar ik houd meer van mensen die niet gevangen werden genomen,” laat Trump zich ontglippen. Met een flinke dosis kritiek, vooral van medepolitici, als gevolg.

Mexicanen en moslims
Deze uitspraak verbleekt bij eerdere uitspraken van Trump. Na zijn inmiddels beruchte Mexicanen-uitspraken bij zijn presentatie als kandidaat om Barack Obama te vervangen vanaf 2017, wordt Trump al snel gezien als een kandidaat die geen blad voor de mond neemt, en die volgens een bekende Amerikaanse blogger William Jacobson ‘zijn eigen campagne al de nek omdraait voor hij echt begonnen is’. Eind augustus kopt The Huffington Post ‘negen schandalige dingen die Trump nu al over latino’s heeft gezegd’.

Maar Trumps grootste klap komt op maandag 7 december wanneer hij oproept om alle moslims de toegang tot de VS te ontzeggen. Kort na de aanslag in San Bernadino is het voor hem genoeg. “De reden hiervoor is de haat van een groot deel van de moslims tegen Amerikanen,” meldt Trump via een persbericht. Het is een uitspraak met een duidelijk schokeffect voor ogen. Volgens het NRC provoceert Trump met zijn uitspraken ‘het hele land’, alle kandidaten – maar vooral democratische kandidaat Bernie Sanders – zijn kritisch op de uitspraken van Trump en de Raad van Amerikaans-Islamitische Relaties (CAIR) geeft Trump een ongenadig harde veeg uit de pan.

“Sommige kandidaten werken IS in de hand, opzettelijk of bewust. Ze verdelen Amerika in plaats van het te verenigen. De VS moet bang zijn van onwetendheid, niet moslims,” laat het CAIR weten via een woordvoerder. Ben Rhodes, Obama’s adviseur op het gebied van nationale veiligheid, noemt het voorstel van Trump bijna niet grondwettelijk. “Het gaat totaal tegen onze Amerikaanse waarden in,” vertelt hij tegen CNN. “En Amerikaanse moslims hebben buitengewone bijdragen geleverd aan de Amerikaanse samenleving.” Toch bezorgt Trumps standpunt tegenover moslims hem veel kiezers.

Culturele rel
Niet alleen vanuit politieke hoek ving Trump klappen op. Zangeres Adele floot Trump begin deze maand terug nadat hij tijdens campagnebijeenkomsten de nummers Rolling in the Deep en Skyfall had gebruikt, terwijl de Britse zangeres helemaal niet met Trump geassocieerd wenst te worden.

Het is slechts een kleine smetje op het blazoen van de extravangante politicus, die daarnaast ook eigenhandig de beul is die de race van Jeb Bush, de broer en zoon van, vanaf het begin de grond in heeft geboord. Tijdens een speech in Dubuque begin augustus zet Trump al de eerste nagel in de doodskist van Bush’ presidentsrace. “Ik mag Jeb Bush. Hij is een beetje low energy, dat ben ik niet gewend,” zegt hij tegen een bulderende zaal, waarna hij lachend een stilte laat vallen en zichzelf herhaalt. Een trucje van een getrainde pestkop. De politiek correcte Bush kondigde aan deze week zijn campagne af te breken.

Bokser
Trump is een bokser die zijn wedstrijd zelfstandig uitvecht. Hij financiert grotendeels de eigen campagne en is daardoor niet afhankelijk van de Super PACS, de onafhankelijke geldschieters. Bovenal lijken zijn extravagante uitspraken effect te hebben, ondanks alle afrekeningen met Trump in de media, het internet en de pogingen Trump te negeren. Op basis van de eerste voorverkiezingen en de peilingen is hij de enige kandidaat voor de republikeinse partij die de strijd zal aangaan met Clinton of Sanders in de strijd om het Witte Huis.

Het wordt nog een spannende wedstrijd.

Foto: Flickr | DonkeyHotey