Het (on)functionele naakt van Folia en Kim Kardashian

Eric zet zijn vingers op een van Olga’s witte billen* en laat hem heen en weer bewegen, lillen. “Beetje week” brengt hij verveeld uit. Zij, op haar beurt, laat haar blote lijf bovenop hem vallen als hij met alleen een spijkerbroek aan op bed ligt, haar armen gespreid alsof het vleugels zijn. Hij springt door de kamer met haar kanten beha aan, lachend, zijn piemel tussen zijn benen geklemd. Als het gaat om de verfilming van Wolkers’ Turks fruit, een boek waarin zo veel en zo expliciet geneukt wordt, kun je niet anders dan van functioneel naakt spreken.

Voegt het blote aspect iets toe of is het slechts een excuus om een paar tieten te laten zien? Dat is de graadmeter. Met functioneel naakt wordt eigenlijk vaak smaakvol naakt bedoeld. Verhalend naakt. Niet te vlezig, subtiele borstjes. Carice van Houten.

Maar ook met onfunctioneel naakt hebben relatief weinig mensen moeite. De campagnes van Suitsupply, de grote hoeveelheid venusheuvels in Game of Thrones, de sexy centerfolds die de afgelopen zestig jaar in Playboy stonden – wie daar iets van vond was een preutse trut of een SGP’er.

Om de goedkeuring van mensen weg te kunnen dragen, moet onfunctioneel naakt wel aan een aantal voorwaarden voldoen. (Dit geldt trouwens niet voor mannen, die kunnen ongehinderd hun gang gaan.) De belangrijkste is dat het naakt door iemand anders geïnitieerd moet zijn. Vraagt een fotograaf of regisseur je om je topje uit te trekken? Prima. Leuk. Doen.

Wanneer het voor veel mensen ingewikkeld wordt, is als het blootje in kwestie zich op eigen houtje van haar kleren heeft ontdaan. Volgzaam onfunctioneel naakt versus autonoom onfunctioneel naakt. Want dat laatste vinden we ineens vreselijk ordinair.

Je naaktheid moet gelegitimeerd worden door andermans vraag ernaar. Dat is waarom Kim Kardashian en Heleen van Royen – die in mei vorig jaar allebei een fotoboek met blote en suggestieve selfies uitbrachten (respectievelijk getiteld Selfish en Selfmade) en deze week ook bijna gelijktijdig een semi-naaktfoto op sociale media plaatsten – meer kritiek krijgen dan, noem eens iemand, Kate Upton.

Sowieso vindt de goegemeente dat je je kleren aan moet houden zo gauw je moeder bent geworden. Je zou je peuterdochter toch eens op ideeën kunnen brengen. En ook als je boven de veertig bent kun je het eigenlijk wel vergeten. Wederom een gevalletje vraag en aanbod.

Nee, het idee dat vrouwen, om welke reden dan ook, op eigen inititief naakt willen zijn, zonder dat het ze om de veeleisende toekijkers te doen is, vinden we ontzettend lastige materie.

Op de cover van universiteitsblad Folia staat deze maand een minuscuul plaatje van borsten. Ontzettend functionele borsten. Fotografe Matilda Medard wil ermee aantonen dat er nog altijd een taboe rust op het tonen ervan. ‘Gewoon, borsten’ staat er in grote letters boven. Toch werd het blaadje op twee locaties van de Hogeschool van Amsterdam uit de schappen gehaald. Het is vandaag open dag, en wat moeten de mensen wel niet denken?

Lastig, maar laat me een heel gekke suggestie doen:

Gewoon.
Borsten.

*Filmmaker Martin Koolhoven merkte op dat de witte lillende bil uit de eerste zin ten onrechte aan Olga werd toegeschreven. Hij hoort bij een andere vrouw.