Henk Grol is niet iemand om af te schrijven

De Belgische Bulgaar Toma Nikiforov slaat de handen voor de ogen. Enkele seconden daarvoor dacht de judoka nog de winnende actie in te zetten in de EK-finale tegen Henk Grol. Nu ligt hij op de tatami, op zijn rug gegooid door zijn Nederlandse tegenstander die alert reageerde op de actie van zijn tegenstander.

Het betekent ippon en de derde Europese titel (in de categorie tot 100 kilogram) voor Grol, die de armen van zijn grote lichaam breed uit spreid, de vuisten gebald. Kijk mij, zegt de lichaamstaal, ik ben gewoon weer de beste.

Het is een lange neus naar zijn criticasters zegt Grol later voor de camera van de NOS. Ze hadden hem al met pensioen gestuurd, maar hij is er nog. 31 jaar en nog altijd ijzersterk. Natuurlijk komt hij uit een moeilijke periode met blessures, zat er veel spanning op en had-ie een rot loting, maar Grol wist ook dat hij op elk groot toernooi meedoet om de prijzen, als hij maar fit is. Door de omstandigheden is deze Europese titel misschien wel de mooiste van de drie.

En het geeft vertrouwen, richting de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Daar gaat de Groninger voor zijn derde olympische medaille. In Peking en Londen won Grol brons, maar verloor hij vooral goud. Voor hem telt maar een trede en dat is de bovenste. Tot augustus vecht hij geen wedstrijden meer, met dit gevoel wil hij naar Brazilië. En dan kan het zomaar ‘een hele mooie sportzomer worden’.

Voorlopig is Grol de enige Nederlandse topjudoka die de olympische vorm al te pakken heeft. De Groninger was de enige die in Kazan een gouden plak kreeg omgehangen. Titelverdedigsters Kim Polling en Marhinde Verkerk reikten beiden niet tot het podium.

Michael Korrel was de enige man die naast Grol een medaille veroverde. In dezelfde categorie vocht hij zich naar brons. Bij de dames pakte Guusje Steenhuis een zilveren plak in de categorie tot 78 kilogram. Anicka van Emden greep het brons in de klasse tot 63 kilo.