Peter Buwalda schrijft: Mart Smeets kan niet schrijven

Schrijver en columnist Peter Buwalda keek naar de afscheidsuitzending voor (en door) Mart Smeets en moest denken aan de tijd dat hij ‘galeislaaf was bij Uitgeverij L.J. Veen’, en enkele van de vele boeken van de sportjournalist redigeerde. En dat was geen sinecure, zo schrijft Buwalda vrijdag in zijn column in de Volkskrant.

“Ooit heb ik een paar van zijn sportboeken geschreven. Nou ja, vooruit, hérschreven. Oké, oké, formeel heet dat ‘redigeren’, maar toch, beste mensen, er bestaat een moment waarop ‘de rug van naam verandert’, zoals Gerard Reve het jongenskontje treffend betitelde,” opent de auteur van bestseller Bonita Avenue.

“Zijn sportboeken deed Mart ‘erbij’, vaak als hij in het vliegtuig zat, op weg naar Lance. Ik zat dan met ball & chain op kantoor, mijmerend over Mart in zijn 747 – dat is zo’n Boeing met een bult erop. Onder die bult zat Mart, logischerwijze, in een XXL-stoel met extra-extra beenruimte, laptop in zijn handpalm, even vlug leeglopend voor ons,” aldus Buwalda.

De columnist, die toegeeft dat Smeets door zijn populariteit voor een belangrijk deel verantwoordelijk was voor de inkomsten van zijn uitgeverij, had vervolgens zijn handen vol aan de werken. “Ondertussen snapte ik heel goed dat Mart geen tijd had voor stijl. Qua taal, bedoel ik. (-) Ik heb het over dubbele doublures, over spookalinea’s voor mistige kusten, over clichés binnen clichés binnen clichés, waardoor op zichzelf fraaie anakoloeten een soort dreadlocks worden die je alleen nog met zoutzuur of een vlammenwerper in de plooi kunt krijgen.”

No probz. We hielden van Mart. Onze gezinnen aten van hem. En Mart heette niet Remco Campert, hè. (-) We moesten ons Remco Campert per slot van rekening ook niet voorstellen met een microfoon op de Champs-Élysées. (Maar Remco Campert ging daar dan ook niet naartoe.)”