De magistrale Game of Thrones-climax is daar, het eindspel kan beginnen

Leeswaarschuwing: dit artikel bevat spoilers voor Game of Thrones. Veel spoilers.

Toen Rome in vlammen opging, speelde keizer Nero op zijn lier en zong, zo luidt een geschiedenisboekengerucht. De brand zou zelfs een keizerlijk bevel zijn geweest. In de seizoensfinale van Game of Thrones kijkt Cersei Lannister, moeder van de koning, grijnzend toe hoe hofstad King’s Landing explodeert, en neemt een slok wijn. Het schaakbord brandt, alle pionnen zijn uitgeschakeld, het eindspel kan beginnen.

De hautaine Cersei Lannister is the woman you love to hate. Ze werd geboren als dochter van de machtigste man ter wereld en groeide uit tot het boegbeeld van corrupte aristocratie en decadentie. Op listige wijze vermoordde ze haar man de koning en poogde ze haar jongere broer te vermoorden. Met haar tweelingbroer deelt ze sinds de pubertijd het bed, en iedereen die deze incestueuze smet op het familieblazoen opmerkt ruimt vroeg of laat het veld. Cersei Lannister zou in iedere B-film de ultieme evil bitch zijn, maar in Game of Thrones is ethiek niet binair. Er bestaat geen zuiver goed of kwaad, alleen empathie, sympathie of antipathie.

Een waarzegster vertelde een jonge Cersei ooit dat ze haar drie kinderen zal overleven, en een jongere, mooiere koningin haar zal verstoten. Die profetie kwam deels uit. Haar eerstgeboren zoon werd vergiftigd op zijn eigen bruiloftsfeest en stierf in moeders armen. Haar dochter overleed niet veel later, ook vergiftigd. Uit wanhoop bewapende Cersei een groep religieuze fanatici om te voorkomen dat ook haar laatst levende kind, de jonge koning Tommen Baratheon, slachtoffer zou worden van the game of thrones. Die zet komt haar duur te staan en stelt haar uiteindelijke zelfdestructie in werking. Deze zeloten, de Sparrows, beroven de zondige regentes van haar macht, haar status, haar waardigheid, en gijzelen haar zoon. Maar, een kat in het nauw maakt rare sprongen. En een leeuwin in het nauw haalt akelig uit.

‘I will burn cities to the ground’, was de boodschap die koningin Cersei had voor degenen die haar kinderen iets wilden aandoen. Gisteravond, in een zinderende, twintig minuten durende openingsscène, maakte ze die belofte waar. Onder King’s Landing liggen, zo ontdekte Cersei, opslagkelders vol wildfire: een napalmachtig goedje, smaragdgroen van kleur. Zo ook recht onder de kathedraal waar de adel en geestelijkheid zich hadden verzameld voor de formele hoorzitting van Cersei.

Die hoorzitting kwam er niet. Wel kwam er een nucleair drama. De explosie was mijlenver hoorbaar, de groene vlammenzee mijlenver zichtbaar. Koning Tommen keek, boven in zijn ivoren toren, gebroken toe, en sprong uit het raam. De profetie – al dan niet selffulfilling – van de waarzegster kwam uit.

Lena Heady als Cersei Lannister. (HBO©)
Lena Heady als Cersei Lannister. (HBO©)

‘Hear Me Roar’ is het motto dat prijkt onder het familiewapen van de Lannisters: een gouden leeuw. De schreeuw van een leeuw, ter afbakening van het eigen territorium, kan soms tot wel vijf kilometer ver worden waargenomen met het blote oor. De schreeuw van Cersei Lannister zal echoën tot in de lengte van jaren.

Deze scène (overigens slechts een derde van de totale aflevering) is magistraal geregisseerd door Miguel Sapochnik, eveneens verantwoordelijk voor de indrukwekkende oorlogstaferelen van vorige week. The urge to destroy is also a creative urge, wist Picasso. De finale van Game of Thrones seizoen zes is een audiovisueel meesterwerk, De Schreeuw van de moderne televisie. De suspense in het verhaal, het sacramentele orgelgeweld van componist Ramin Djawadi, het acteerwerk van Lena Heady (al twee keer ontving zij een Emmy voor haar rol van Cersei Lannister): regisseer Sapochnik vult zijn kruitvat meesterlijk. Met niets anders dan ontzag keek ik naar die ontwapenende climax.

Zes seizoenen lang werkten de schrijvers en regisseurs van Game of Thrones naar dit symbolische punt toe: de langverwachte winter zou aanbreken en Cersei Lannister zou in haar waanzin meer vernietigen dan haar lief was. In de laatste minuten van de aflevering bestijgt ze de troon, die haar dode man en zoons voor haar warm hadden gehouden.

En die jongere, mooiere koningin die haar zal verstoten? Zij vaart met honderden schepen en drie enorme draken richting een al smeulende stad.

Beeld: HBO | Helen Sloan