Wat de stedenbouw kan leren van een kokosnoot

De structuur van kokosnootschelpen kan gebouwen bestand maken tegen aardbevingen.

Kokosnootbomen kunnen tot 30 meter hoog worden. Toch splijten rijpe noten niet open wanneer ze naar beneden vallen. Onderzoekers van de universiteit van Freiburg gingen na of ze de structuur van de noten niet konden gebruiken om gebouwen te ontwerpen die beter bestand zijn tegen aardbevingen en andere natuurrampen.

Om de zaden te beschermen, hebben kokosnoten een ingewikkelde structuur die uit drie lagen bestaat: een buitenste bruin, lederachtig omhulsel, een vezelige tussenlaag, en een sterk binnenste vruchtvlies dat rond de pulp zit waarin de zaden zich bevinden.

In deze binnenste laag, die grotendeels uit houtachtige cellen bestaat, vonden de onderzoekers een ladderachtige structuur: elke cel is omgeven door verschillende houtachtige ringen, die aan elkaar zijn vastgemaakt door parallelle bruggen. Deze structuur voorkomt dat wanneer de noot de grond raakt en er een barst in het omhulsel ontstaat, de weg die de barst moet afleggen, wordt afgeleid en zich niet direct door de hele noot kan verspreiden. Want hoe langer een barst er over moet doen om zich te verspreiden, hoe groter de kans dat ze stopt voor ze de andere kant van de noot bereikt.

De onderzoekers willen naar het voorbeeld van de ladderachtige structuur in de noten, textielvezels in het beton van gebouwen verwerken. In combinatie met lichtgewicht materialen, zou dat gebouwen beter bestand kunnen maken tegen aardbevingen of andere natuurrampen.