De dubbele tong van Alexander Pechtold

Vorige week haalde D66 alle media met de – zeker voor deze partij onverwachte – verkiezingsleus ‘Maak vaste baan bereikbaar voor alle werknemers’.

In de huidige maatschappelijke discussie die voor een deel feitenloos wordt gevoerd, scoor je daar onmiddellijk mee en dat is Pechtold als oud-veilingmeester toevertrouwd: roepen om aandacht. Er was een tijd, het was 1966 en ik zat op een volledig groen bestickerde middelbare school (wisten wij veel), dat D66 dé grote vernieuwingspartij was. De christelijke partijen deden nog elk hun eigen ding, het CDA was nog ver weg. De PvdA begon haar Grote Mars. En dan had je nog wat splinterpartijen waarvan de Boerenpartij van lijsttrekker boer Koekoek nog de meest ludieke was. Het was een dor politiek landschap en elke nieuwe hoop was welkom, vooral onder de jongere en nieuwe kiezers want 1968 was aanstaande, het jaar van de studentenopstanden.

Het zou Pechtold gesierd hebben als hij vorige week niet ‘Maak vaste baan bereikbaar voor alle werknemers’ zou hebben geroepen maar een nieuw plan voor de flexibilisering van de arbeidsmarkt zou hebben aangekondigd. Enig onderzoek wijst uit dat hij dat ook doet, maar nalaat aan de op oneliners gefocuste pers te melden.

Want dat is wat je onder de vlag van ‘Maak vaste baan bereikbaar voor alle werknemers’ wel op de website van D66 aantreft, de nadere uitleg. Op de website lezen we:

‘De tweedeling op de arbeidsmarkt wordt steeds scherper. Vooral 45-minners en lager opgeleiden krijgen geen vast contract meer. Nederland moet geen land worden waarin je alleen een vaste baan kunt krijgen als je een universitair diploma hebt. Een vaste baan moet voor iedere werknemer die dit wil bereikbaar zijn.’

Vervolgens klik je door naar een document waarin je kunt lezen dat wat heel Nederland op dit moment onder een vaste baan verstaat, bij D66 grondig wordt geherdefinieerd.

Dat valt te prijzen, er worden veel zinnige zaken aan de orde gesteld zoals de ‘wig’, het verschil tussen wat een werknemer netto verdient en wat hij de werkgever kost (11 euro netto kost 20 euro), de transitievergoedingen, doorbetaling bij ziekte.

Zodra dat soort obstakels wordt opgeheven komen de vaste banen vanzelf. Blijft het de vraag waarom Alexander Pechtold die publiciteit niet zocht met juist dat thema. Je moet de moeite nemen om naar zijn site te gaan, vervolgens tweemaal doorklikken en daarna een fors document doorworstelen. Ik heb het gedaan maar de meeste kiezers doen dat niet. Die denken dat Pechtold tegen de linkse partijen aanschurkt met zijn leus. In werkelijkheid ging hij zonder kloppen de slaapkamer van Mark Rutte binnen. Want een coalitie moet er volgend jaar natuurlijk ook weer gewoon komen.