De wanhoopskreet van Zuid-Korea: gaat heen en vermenigvuldigt u!

Zuid-Korea zet een verbluffende tactiek in tegen het dalende geboortecijfer, dat de toekomst van het Zuid-Koreaanse volk weleens kan bedreigen. Werknemers moeten zich niet druk maken om hun baas, maar naar huis gaan om (onbeschermde) seks te hebben met hun vrouw. Op deze wijze wil Seoul de overdreven arbeidsmoraal en lage geboortecijfers in het land aanpakken.

Als Zuid-Koreaanse koppels ook in de toekomst zo weinig kinderen blijven krijgen als nu het geval is, dan sterft het volk uit, zo stelt de regering van het land. Oorzaak voor het lage geboortecijfer is de hoge arbeidsmoraal, want Zuid-Koreanen hebben het druk, veel te druk, waardoor ze in ieder geval geen tijd, en waarschijnlijk geen zin meer hebben voor seks. Werk, ambitie en verplichtingen gaan voor en daarom krijgen stellen in het Oost-Aziatische land schrikbarend weinig baby’s. De geboortecijfers van Zuid-Korea behoren tot de laagste in de wereld. Naar schatting wordt 2016 het jaar waarin de minste kinderen ooit in de hoog ontwikkelde industriestaat worden geboren. De Zuid-Koreaanse vrouwen kregen in 1970 nog een miljoen kinderen, in 2015 waren dat er nog maar 438.000. Het gemiddelde geboortecijfer van het land ligt op 1,24 kind per vrouw. In Nederland is dat 1,71.

Qua werkdruk scoort het land echter hoog; van alle OESO-landen neemt Zuid-Korea de derde plaats in wat betreft langste arbeidstijden. De druk om te presteren is groot, zowel bij mannen als ook bij vrouwen en overuren behoren tot de orde van de dag. Volgens de regering in Seoul moet het daar maar eens mee afgelopen zijn en zij stelt daarom voor dat werknemers voortaan maar naar huis moeten gaan zonder hun baas te groeten. “Zeg niets, dan kan die je ook niet op de valreep nog opzadelen met extra werk of je duidelijk maken dat je naar zijn mening te vroeg de werkplek verlaat,” zo stelt Seoul. Door niet te groeten moet het dus voor de werknemer makkelijker worden de werkplek vroeger te verlaten, zonder daar negatieve gevolgen van te ondervinden.

De oproep van de Zuid-Koreaanse regering klinkt als een wanhoopsdaad en dat is het ook. Hoe zeer Seoul tot nu toe al heeft getracht het geboortecijfer op te krikken (no pun intended), het heeft niet mogen baten. Miljarden wons zijn er vrijgemaakt voor premies en fiscale voordelen ten bate van stellen met kinderen, echter zonder effect. Zes jaar geleden riep het Zuid-Koreaanse ministerie voor Familiaire aangelegenheden een zogeheten Family Day in het leven om de demografische crisis af te wenden. Iedere derde woensdag in de maand dienden om 19.30 uur alle lichten op kantoren gedoofd te zijn, zodat werknemers naar huis gaan om extra knuffeluurtjes met de partner te beleven. Ook heeft de regering nieuwe financiële beloningen in het leven geroepen die het krijgen van kinderen aantrekkelijker moeten maken. Zo wordt een vruchtbaarheidsbehandelingen bij vrouwen voortaan grotendeels vergoed en krijgen vaders die een tweede of volgende kind verwachten langer ouderschapsverlof. Dat is nu opgerekt tot drie dagen, voorheen ongekend in de Zuid-Koreaanse arbeidswetgeving.

Niet vreemd dus dat de Zuid-Koreaanse minister van Volksgezondheid, Chung Chin-Youb, zich vastklampt aan iedere strohalm en een al bijna smekend beroep op de werkgevers in het land doet, om arbeidsplaatsen te scheppen die ruimte bieden aan het opnemen van ouderschapsverlof, waarbij werknemers dat ook kunnen doen, zonder het gevoel te krijgen een kapitale vergissing te begaan. Of de oproep gehoor zal krijgen valt nog te bezien. Veel Koreanen nemen ook bewust geen kinderen, omdat ze twijfelen of er nog wel voldoende toekomstperspectief voor hen zou zijn. Bovendien zou de door de regering voorgestelde aanpak een cultuuromslag betekenen in een land waar het de norm is dat niemand voor de baas naar huis gaat. Daar komt bij dat de Zuid-Koreaanse economische concurrentiekracht ook drijft op het arbeidsethos van haar bevolking, waardoor het ook in de toekomst nodig zal blijven om niet-betaalde overuren te maken.

Over dertig jaar is Zuid-Korea ’s werelds meest vergrijsde land, als de geboortelijn doorzet. Om het voortbestaan te kunnen garanderen, moet het geboortecijfer tot 2020 in ieder geval zijn opgekrikt tot 1,5 kinderen per vrouw. Dat betekent dat komend jaar al minstens 20.000 kleine Zuid-Koreanen extra ter wereld moeten komen. Succes.